Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Foto-klas

Brief aan Ewout B.L.

1 Comment

Best Ewout,

Je kwam me tegen in een periode van mijn leven waarin ik alles wist en alles vooral beter wist. Je kwam bij ons in de klas, ergens halverwege de middelbare school en je was anders. Je sloot je aan bij ons groepje, met mensen zoals ik: een nerd die alles beter wist, in zijn eigen wereldje leefde en niet bij de hippe tieners hoorde.

Je was anders, omdat je niet zozeer onverschillig was, zoals andere leerlingen die wel christelijk waren opgevoed, maar je noemde jezelf ‘agnost’. Je was de enige actief niet-gelovende leerling in de klas. Je had interesses die niemand anders had. Je had overtuigingen die niemand anders had.  Je was anders, je kwam van een andere school, je paste er niet in.

Terwijl ik die vorige paragraaf schrijf, zoek ik naar wat ik me van je herinner. Het is moeilijk en dat is precies de reden waarom ik deze brief schrijf: ik was vooral op mezelf gericht. En daar baal ik van.

Als ik terugdenk aan mijn middelbareschooltijd, zou ik zoveel dingen anders gedaan hebben.

Wat hadden we achteraf gezien eigenlijk een leuke klas, met mensen die ik achteraf gezien beter had willen leren kennen. Wat had ik graag toen al geweten dat ik later toneelspelen en theater zo leuk zou vinden. En ook: Wat had ik graag anders omgegaan met een ‘actief niet-gelovende’ leerling zoals jij.

Het kwam er niet van. Door onzekerheid, trots en angst. En daar baal ik van.

Ik baal ervan dat ik op mezelf gericht was.

Ik baal ervan dat ik alles meende te weten en alles vooral beter meende te weten. Dat ik je mijn gezichtspunt heb geprobeerd op te dringen. Ik baal ervan dat ik niet geluisterd heb en me niet verdiept hebt in waar jij overtuigd van was. Ik baal van de grappen en pesterijtjes naar jou. Van de momenten dat we het erin wreven dat je anders was. Het moet je het gevoel hebben gegeven dat je er niet bij hoorde.

Natuurlijk weet ik dat dit zo’n beetje de kernomschrijving van een puber/tiener is. Maar ik heb je ooit één keer gemaild en weet daaruit dat je schooltijd geen leuke tijd was. Ik wou dat ik dat toen had kunnen herkennen en er meer als vriend voor je was geweest.

Ik wou dat juist een christelijke omgeving je welkom had geheten. Dat ik, als Jezus-volger, je binnen had gelaten en je vriendschap had aangeboden. Niet om je te bekeren, maar om te laten weten dat je gezien wordt.

Ik denk nog wel eens aan je.

Het voelt als een gemiste kans voor me. Een kans om naast iemand te staan die ongelukkig was. Ik geloof in open christenen en open kerken. Ik wou dat ik zo’n open christen geweest was. Ik had meer willen horen over wat je gelooft en over je overtuigingen. Over wat je drijft. Ik had meer de naastenliefde van het geloof willen laten zien, in plaats van je met waarheid om de oren te slaan.

Ik heb spijt van hoe ik je behandelde. Ik heb spijt van wat ik toen niet gedaan heb. Ik hoop dat je andere ervaringen met christenen hebt en heb gehad.

Ik denk nog wel eens aan je. Ik hoop dat ik inmiddels anders ben. Nog steeds worstel ik met mijn gebrek aan openheid naar andersdenkenden. Mocht je ergens ooit een kerk binnenlopen, dan hoop ik dat je je daar welkom voelt met wie je bent. Ik hoop dat je in de christenen die je ontmoet de liefde van Jezus proeft, omdat zij jou liefhebben. Ik hoop dat je openheid vindt, aanvaarding en liefde als basishouding.

Ik hoop dat je de Jezus die ik toen zo moeizaam en gebrekkig volgde, ziet in de daden van mensen om je heen.

En dan moet je zelf maar weten wat je daarmee doet.

Hartelijke groeten,

Matthijs.

One thought on “Brief aan Ewout B.L.

  1. Pingback: Ik verlang ernaar dat mijn 2018 een stuk platter wordt - Matthijs den Dekker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *