Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

klaagmuur en tempelberg jeruzalem israel

Moet ik echt nadenken over Israël? (Spoiler: Ja!)

3 reacties

Israël.

Blogles 1: Begin een blog met een zin die meteen de aandacht trekt.

In dit geval is dat ene woord over het algemeen genoeg om heftige emoties bij mensen op te roepen. Er zijn namelijk nogal wat ‘sterke meningen’ over dit onderwerp. Wat je ook zegt, het is nooit goed.

Als het gaat om Israël voel ik altijd een spagaat. Een beetje een haat-liefdeverhouding. Of misschien zoiets als een familielid dat je niet heel erg aardig vindt, maar dat wel familie is. (Mocht je familie zijn en dit lezen: het gaat niet over jou.)

Veel ‘moeilijk, moeilijk’ dus als ik denk over Israël. Waarom ik er dan toch over schrijf, lees je aan het eind van deze blog (of in Romeinen 11 vers 11 en 12, maar die komt aan het eind van deze blog ook weer terug).

Eerst twee valkuilen die ik zie en twee kansen als christenen iets gaan doen met het thema Israël.
Want had ik al gezegd: ‘Ja, je moet echt nadenken over Israël’?

Valkuil 1: De ogen sluiten voor de beloften voor het volk Israël

Ik geloof in Israël. Ik geloof dat de Joden Gods volk zijn en dat Hij een verbond gesloten heeft. Belangrijker nog: De Bijbel zegt dat wij als christenen geënt zijn op de stam van Israël. Of, iets moderner: christenen zijn een add-on op Israël. Israël is de smartphone, wij zijn de oordopjes die ingeplugd worden. De Bijbel zegt dat wij meedelen in het verbond dat God aanging met het volk Israël.

Dat betekent dat Gods verbond met zijn volk nog steeds van kracht is en dat ze onderdeel zijn van zijn plan. Christenen mogen meedoen en dat is een voorrecht, maar we zijn geen vervanging. Dat geeft dankbaarheid en een gevoel van verbondenheid. De ogen sluiten voor de beloften aan Israël betekent geen oog hebben voor de wortels van je eigen geloof en de toekomst zoals God die voor ogen heeft.

Valkuil 2: De ogen sluiten voor het gedrag van de staat Israël

Ik geloof in Israël zoals ik in open kerken geloof. Het is een mooi concept, maar in de praktijk verrekte lastig. Ik vind Israël als land namelijk helemaal niet zo leuk. Nou ja, het land is mooi. Jeruzalem is een bijzondere stad, Eilat is lekker en de woestijn is adembenemend.

Ik vind Israël als staat vooral niet zo leuk. Ze hebben, volgens het internationaal recht, recht om te wonen waar ze wonen. Maar ik word boos als ik aan die muur denk en aan de nederzettingen die gebouwd worden waar ze niet horen. Aan het getreiter van Palestijnen. Het verwoesten van de huizen van ouders van aanslagplegers. Aan het achterstellen van Arabieren met de Israëlische nationaliteit. Of aan de uitholling van democratie en persvrijheid.

De ogen sluiten voor de huidige situatie betekent dat je onrecht en onderdrukking negeert en daarmee Gods gerechtigheid geweld aandoet.

Kans 1: Verrijk je geloof

Jouw geloof in Jezus komt voort uit Joodse wortels. Jouw Verlosser is de Joodse Messias. Kennis van Joodse gebruiken en de Joodse wortels van het christelijk geloof verrijken je geloof. Het hoeft allemaal niet, maar als je bijvoorbeeld beseft dat Jezus is gestorven op een Joods feest en dat de Geest is uitgestort op een Joods feest, zal wat meer kennis van die feesten diepgang in je geloof brengen. Ik schreef ook eerder over mijn eigen ervaringen met de sabbat.

En nog iets:

Het besef van onze positie ten opzichte van Israël is essentieel voor het besef van onze positie bij de God van Israël. Wij zijn kinderen van God, maar wel de jonge broer of zus.

Kans 2: Zoek de nuance

Voordat ik in Israël was, dacht ik dat ik het allemaal wel wist (heb ik vaker last van). Drie maanden vrijwilligerswerk bracht de realiteit dichterbij en gaf het besef dat alles, letterlijk alles, daar ingewikkeld ligt. Zo ook mijn houding tegenover Israël.

Wat je ook hoort, er is altijd een andere kant en waar je ook staat, mensen gooien je altijd die andere kant van het verhaal voor de voeten. Het gekke is dat ze niet willen dat die andere kant nuance en balans brengt, maar dat je volledig overgaat naar hun kant.

Nuance is geen zwakheid, nuance is een kans. Ik ga radicaal voor de nuance. We worden opgeroepen te bidden voor de vrede van Jeruzalem (daar kan niemand iets op tegen hebben, toch?). Maar ik zie ook dat Israël als staat niet het land is zoals God bedoeld heeft. Waarom een kans? Dat komt nu.

Waarom schrijf ik deze blog die toch al zo lang aan het worden is?

In het kort:

Omdat christenen een unieke taak en een unieke positie hebben om bruggen te bouwen.

Romeinen 11:11-12 vertelt dat wij Joden tot jaloersheid zullen wekken. Je kunt dit lezen als iets dat sowieso zal gebeuren, of als een specifieke taak. Eigenlijk maakt het niet uit.

Christenen zijn volledig geworteld in het Jodendom en het volk Israël. Christenen zijn ook de bouwers aan God Koninkrijk van recht, genade, liefde en aandacht voor onderdrukten. Die spagaat waar ik het eerder over had is daarom misschien wel de enige manier om met dit onderwerp bezig te zijn.

Dus nogmaals: Ja, je moet echt nadenken over Israël. De Joodse God heeft ons opgenomen in zijn plan om Joden tot jaloersheid te wekken, een unieke positie. De Joodse Messias roept ons op onze naaste lief te hebben en op te komen voor onderdrukten, een unieke taak. Het is aan ons de ogen open te houden voor verschillende kanten en bruggen te bouwen.

 

(Fotocredit: David Rodrigo)

3 thoughts on “Moet ik echt nadenken over Israël? (Spoiler: Ja!)

  1. Door Gods ogen kijken naar Israel kan naar mijn idee ook het afkeuren van wat het internationaal recht zegt over de verdeling van het land en wie waar mag bouwen. Totaal niet jouw boodschap, maar wil m ff toevoegen. Omdat het soms lijkt alsof alles wat Israel doet fout is en gaat over het schenden van rechten. Ik vraag me af…welk recht? Gods recht of het internationale recht? Het bijt elkaar….
    Verder mooi verhaal.

  2. Grappig verhaal. Mag je geen muur bouwen om terrorisme tegen te gaan van een volk, wat overigens geen volk is, dat alleen vernietiging wil en noooooooit geen vrede wil. Hun motto is: totale vernietiging van Israël. Ook apart dat je Israël ziet door de ogen van God en daar een conclusie aan verbindt. Bouwen zij nederzettingen op plaatsen die niet toegestaan zijn? Denkt God er ook zo over? Een beetje nuance is niet slecht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *