Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Waarom de Kerk niet de Bron is en me dat nederiger en belangrijker maakt

1 Comment

“Vaak hebben we het idee dat de Kerk een soort goddelijke telefooncentrale is.”

Het is een uitspraak van de Amerikaanse priester Robert Farrar Capon uit een interview uit 1983 (vandaar de gedateerde vergelijking met telefooncentrales :-)). Hij zegt erover:

“Vaak hebben we het idee dat de Kerk een soort goddelijke telefooncentrale is, die de wereld doorreist met als doel mensen te overtuigen hun telefoonlijntjes bij hen in te pluggen, want dan komt het goed. […] Voor de Kerk is deze gedachte dodelijk. De Kerk is namelijk in de wereld gezet om aan te kondigen dat God alle telefoonlijntjes van alle mensen heeft verzameld en door zijn dood en opstanding in Zichzelf heeft geplugd.”

Gebrek aan relatie

Ongeveer anderhalf jaar geleden deed Harmen van Wijnen, hoge pief bij de PKN onderzoek naar het geloof van groepen jongeren. Zijn onderzoek gaat over de relatie van kerk met jongeren, of beter gezegd: het gebrek aan relatie. Over een kloof.

Ik las het onderzoek voor mijn werk bij LEF (lees hier een andere blog erover), maar één uitspraak is blijven hangen. Een uitspraak die breder is dan jeugdwerk en jongeren, een uitspraak die van groot belang is voor hoe we naar kerk kijken, naar wat wel en geen kerk zou zijn.

De uitspraak van Capon aan het begin van deze blog kwam naar boven toen ik nadacht over die uitspraak uit het onderzoek van Van Wijnen: Hij beschrijft het beeld van de ‘invisible wellspring’; de onzichtbare Bron.

De leven gevende Bron

Van Wijnen schrijft: “De Bron is het beeld van de verlossende, leven gevende Bron van het evangelie. De Bron komt terug als bijvoorbeeld de oorsprong van leven in de schepping, de belofte van redding, de Bron onder de tempel in Ezechiël, vervulling in Jezus.”

Van Wijnen plaatst het beeld van de Bron tegenover het beeld van de kerk als instituut. Uit de Bron komen verschillende uitingen en vormen omhoog: De Bron voedt zowel de grote kerk als de kleine initiatieven. Het instituut bestuurt verschillende spin-offs en activiteiten en stelt daarbij steeds de vraag: Hoort dit bij ons of niet? Is dit van ons of niet? Wie is onze doelgroep? Wat is onze strategie?

God centraal

Volgens Van Wijnen is het idee van de Bron een krachtig alternatief, omdat het God en wat Hij doet centraal stelt en niet de kerk. Een belangrijk verschil!

‘De kerk is geen gebouw’ is een uitgekauwde spreuk. Ze bestaat uit mensen. Maar waar is het dan? Waar zijn die mensen? Het beeld van de Bron bleef hangen in mijn hoofd en in mijn hart. Wat geeft het een dynamisch beeld van de kerk, van geloven, van er buiten de muren spontaan gebeurt!

Het maakt me nederig

Wat wij doen als kerk (ik ben namelijk lid) is maar een klein onderdeel van wat God doet bij mensen. In gesprekken besef ik dat niet ik (of de kerk) de Bron is van wat er bij een ander gebeurt. Het idee van de Bron geeft ruimte aan verschillende vormen, waarbij de kerk niet krampachtig vasthoudt aan de eigen activiteiten. Het doet me ook denken aan de woorden van Paulus in 1 Korinte 3: “De een plant, de ander begiet, maar God geeft de groei.”

Het geeft nederigheid: wij kunnen ook alleen in leven zijn als we verbonden zijn met de Bron. Wij zijn niet de telefooncentrale, God is de telefooncentrale.

Het maakt me belangrijk

Als christen loop je zomaar het gevaar te denken dat je mensen voor de kerk probeert te winnen. (Het gevaar waarop Capon al wees.) Als je aangesloten ben op de eeuwige Bron, kom je tot het besef dat jouw rol is om mensen hun Bron te laten ontdekken. Dat is nogal een bredere scope! Jouw eigen rol, jouw eigen persoon, jouw eigen relatie met de Bron is daarin belangrijk. Wie ik ben is belangrijk.

Het maakt me bewust van mijn eigen link met God. Ook ik ben aangesloten op die Bron en deel daarvan uit. Van Wijnen noemt in zijn boek nadrukkelijk de rol van de Kerk als bemoediger en aanvuurder voor wat er in mensenlevens gebeurt. We geven door wat we van God ontvangen.

Het beeld van de onzichtbare Bron geeft me nieuwe perspectieven op mezelf en de Kerk. Niet ik, niet de kerk, maar de “verlossende, leven gevende Bron van het evangelie” voedt deze wereld! God staat centraal en ik heb een nederige, maar belangrijke rol.

 

Deze blog is een bewerking van een blog die ik eerder voor Navigators LEF schreef. LEF gaat vanuit een passie voor jongeren onderweg met jeugdleiders om jeugdwerk te bouwen dat echte verandering in jongeren brengt. Zit je in het jeugdwerk en kun je wel wat inspiratie gebruiken? Check de site!

(Fotocredit: Frank McKenna)

 

One thought on “Waarom de Kerk niet de Bron is en me dat nederiger en belangrijker maakt

  1. Pingback: Hoe de kerk zou moeten zijn, in 3 citaten - Matthijs den Dekker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.