Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

bij blog nieuwe wereld

Over eeuwig leven en verlangen naar de nieuwe wereld

4 reacties

Ik ben pessimistisch aangelegd. Ik maak me snel zorgen, heb een hoge lat voor mezelf en vind altijd dat ik beter zou moeten. Dat is lastig. Ik zie soms vooral de dingen die nog niet goed zijn. Het kleurt nogal eens mijn beeld (meer dan nodig), maar het kleurt ook mijn verlangen.

Ik verlang naar Gods nieuwe wereld. Als ik kijk naar deze wereld, verlang ik naar het moment dat alles goed is. Dat we op een nieuwe wereld wandelen die net zo concreet en tastbaar is als deze, maar goed. Goed omdat er geen angst en wantrouwen is voor andere mensen of voor de schepping. Omdat harmonie en vriendelijkheid de boventoon voert en liefde en respect de ondertoon zal zijn.

De wereld waar ieder mens afzonderlijk tot zijn of haar recht komt en een plek heeft. De wereld waar mensen die van koken houden eten maken voor mensen die van eten houden. Waar mensen die van schrijven houden boeken schrijven voor mensen die van lezen houden. Waar mensen sporten, praten, filosoferen, tekenen, bouwen, verzorgen, zingen, spelen, beplanten, beminnen omdat het goed is en God is.

Cultuur

Ik geloof niet in een abstract, bloedeloze wereld van uitgestreken mensen. Ik geloof en verlang naar een nieuwe wereld vol zinnelijkheid, lijfelijkheid, aardsheid, heiligheid, zweet en tastbaarheid, omdat het een wereld vol mensen is.

De nieuwe wereld wordt omschreven als Jeruzalem, als een stad. De mensheid begon in een tuin en eindigt in een stad. Een samenleving, een groeiplek, een plek van cultuur, waar alles waar de mens toe in staat is zal dienen om God te eren.

Gekend zijn

Als ik naar mezelf kijk verlang ik ernaar om eindelijk mezelf volledig te laten zien, gezien te zijn. Mezelf te kennen en waarderen en gekend te zijn. Dat niet alleen te weten, maar het ook te voelen en beleven.

Als ik naar mijn vrouw kijk, is zij degene met wie ik mijn eeuwige leven wil delen. Ik geloof dat we wie we zijn en wat ons gevormd heeft meenemen. Er zal herkenning zijn en ik kan me niet anders voorstellen dat zij ook daar een belangrijke rol in mijn leven zal spelen. Dan verlang ik ernaar háár te kennen en mijn liefde helderder en minder onbeholpen te communiceren.

Als ik naar mijn kinderen kijk, verlang ik ernaar om hen te zien zoals ze zijn, zonder de sluier van deze wereld die mij weerhoudt diep naar binnen te kijken. Om hen te kennen en lief te hebben om zowel hun presentie als hun potentie. Om hen te zien in het verkeren met de Vader en dan een trots vader te zijn.

Nu al begonnen

Dallas Willard schrijft in The Divine Conspiracy de lokkende woorden dat we moeten beseffen dat als je voor eeuwig leeft, dat dat nu al begonnen is. Ik ben al eeuwig aan het leven. Dit bestaan, zoals ik dat nu ken, zal doorgaan, de drempel van de dood over in die nieuwe wereld. Ik ben er al en dat geeft me een diep besef van dat Matthijs, wie ik ben en wat ik doe en de mensen van wie ik hou, al begonnen is en voor altijd er zal zijn.

Dan komt het eeuwige leven opeens heel dichtbij en dat voedt mijn verlangen alleen maar meer. Het verbindt het eeuwige ook met het leven nu en dat maakt het tastbaar. Mijn verlangen is geen escapisme, geen vlucht in dagdromen, maar iets dat het nu kleurt en wat me helpt om mijn nu vorm te geven.

 

(Fotocredit: Louis Maniquet)

4 thoughts on “Over eeuwig leven en verlangen naar de nieuwe wereld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.