Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


4 reacties

3 redenen waarom ik geloof dat God je aanvaardt zoals je bent

“I love you just the way you are.” Toen Colin Firth dit met zijn reebruine ogen tegen Renée Zellweger (aka Bridget Jones) zei, begon het zelfs bij mij een beetje te zwijmelen. Bridget kon het dan ook niet geloven. Ze wachtte op de komma en de ‘maar’ of de ‘behalve’ die er niet kwam. Later maakte mister Darcy het nog bonter. Hij zei dat hij vooral hield van haar ‘wobbly bits’; die delen van haar lichaam die Bridget zelf maar moeilijk kon accepteren. (Heerlijk, ik hou van vrouwenfilms!)

En ja, dan is de sprong snel gemaakt. Als zelfs iemand als Mark Darcy in een film iemand aanvaardt zoals ze is, dan is dat iets dat God al helemaal moet kunnen! En dat geloof ik ook: dat God je aanvaardt zoals je bent. We zingen het in liederen: ‘Kom zoals je bent’. Maar omdat ik mijn theologie en Godsbeeld op ietsjes meer dan Bridget Jones-films wil baseren (en hoop dat jij dat ook doet), hier drie redenen waarom God je aanvaardt zoals je bent. Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Leagues – You Belong Here

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. De vakantieperiode is een mooie tijd om een aantal van die liedjes te delen. (Voor muziek die me eerdere jaren raakte, klik hier.)

Ik heb in deze blog al een aantal keer verwezen naar de boeken van Donald Miller. Zijn eerste boek Blue Like Jazz is in Nederland relatief bekend, zijn latere boeken wat minder. Het nieuwste boek heet Scary Close en gaat over het vinden van ware intimiteit in de relaties met mensen om ons heen. En dat komt inderdaad eng dichtbij, als je net als Donald Miller al veel te lang met een masker voor leeft. Ik herkende veel in het boek.

Als cadeautje bij het boek kon je een gratis ‘soundtrack’ downloaden. Een stuk of 15 liedjes, uitgekozen door Miller zelf, die pasten bij de boodschap, sfeer en thema van het boek. Zoals het boek me raakte en aan het denken zette, zo raakte de muziek me vaak ook.
Een van de liedjes kwam van Leagues, een band die me totaal niets zegt. Het is een vrolijk liedje dat maar één ding wilt communiceren: Je hoort erbij! En niet alleen hoor je erbij, we zitten hier ook al een poos op je te wachten! Wat een weldadige boodschap! Het gaat niet over een specifieke situatie, over een specifieke groep, over een plek of tijd of context, nee. Je hoort er gewoon bij! Elke keer als ik dit nummer luister, geneest er diep vanbinnen iets. Lees verder


2 reacties

Wat moet een kerk met singles?

Singles in de kerk. Al een poosje loop ik rond met het idee er iets over te schrijven. Omdat ik het idee heb dat single-zijn in de gemiddelde kerk nog steeds iets is wat gezien wordt als ‘de fase voor je gaat trouwen’. En omdat ik het idee heb dat we mensen die getrouwd zijn nog steeds hoger aanslaan dan mensen die dat niet zijn.

Maar ja, wat schrijf je als getrouwde man over singles? Wat kan ik zeggen dat de problemen van singles goed weergeeft? En kloppen mijn vermoedens eigenlijk wel, of valt het allemaal reuze mee? Geen flauw idee. Lees verder


Een reactie plaatsen

Je bent welkom

Ik ben niet zo van de jaaroverzichten. Mijn rss-reader was de afgelopen twee weken gevuld met blogs die terugkeken en data en cijfertjes deelden. Dat spreekt me niet zo aan. Wat me wel aanspreekt is het nieuwe jaar goed beginnen. Een statement maken. (Niet te verwarren met goede voornemens!) Daarom wil ik in deze eerste blog van het jaar iets tegen je zeggen.

Je bent welkom.

Je bent welkom op mijn blog.

Je bent welkom in deze bescheiden online community die ik en de lezers vormen. Ik heet je welkom, omdat ik geloof dat God je welkom heet.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Vier dingen die in de hemel gebeuren (en op aarde ook iets te zeggen hebben) (Onze Vader #6)

De hemel op aarde. Wat moet je ermee? Het voelt vooral als goedkoop sentiment, populair in de weken rond Kerst in een wereld van oorlog, aanslagen, eenzaamheid, verwijdering. De hemel op aarde, dat gaat niet gebeuren. Misschien voelt het zo, voor eventjes, maar vaak niet al te lang.

Ik heb best geworsteld met dit deel van het Onze Vader. ‘Op aarde, zoals in de hemel’. Het gaat dan over dat Gods Koninkrijk komt, zijn wil gedaan wordt, hier op aarde, zoals dat blijkbaar ook in de hemel gebeurt. Maar de hemel op aarde is toch naïef?

Ik kwam steeds weer terug bij de vraag: maar wat gebeurt er dan in de hemel? Wat lezen we in de Bijbel dat ze in de hemel gebeuren? En hoe zegt dat iets over hoe wij hier op aarde met Gods Koninkrijk bezig zijn en zijn wil proberen te doen? Uiteindelijk kwam ik uit bij vier dingen. Vier dingen waarvan ik in ieder geval in de Bijbel lees dat ze in de hemel gebeuren. Vier dingen waarvan ik vind dat ze ons op aarde ook iets te zeggen hebben.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom je Gods liefde niet voor jezelf kunt houden

Gods liefde gaat over vrijheid en aanvaarding. Dat is in één zin het centrale thema van mijn blog. Waarom? Omdat ik daar zelf nog veel in te leren heb en steeds weer meer ontdek en ervaar van Gods liefde, vrijheid en aanvaarding. Ik ben van een strenge God die me opsloot in regels en zocht naar wat ik fout deed naar een God gegaan die een liefdevolle vader is. Niet omdat me dat beter uitkwam, maar omdat God zich steeds meer zo aan me laat zien. Het is soms een worsteling het te accepteren, maar ik blijf het proberen. Net zo lang tot ik er goed in wordt.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Wat de sabbat vertelt over rust vinden in God

Meer dan tien jaar geleden heb ik drie maanden vrijwilligerswerk gedaan in Jeruzalem. Het werk zelf was een vervreemdende ervaring. Ik had aangegeven dat ik niet zo goed ben in werken met gehandicapte kinderen of bejaarden en daarom lieten ze me met iemand meelopen die praktische klussen deed voor arme mensen. Verven, timmeren, repareren. Iets waar ik dus al helemaal niet goed in ben…

Ondanks dat was het verrijkend om drie maanden lang op zo’n bijzondere, bizarre plek te wonen. Eén van de dingen die we daar deden was het vrijdagse sabbatsmaal. Gezellig met de joden meedoen zeg maar. Lees verder


Een reactie plaatsen

Ik wil meer dan reflectie: Leven dat ik geliefd ben

Ik vind mezelf soms veel te serieus. Altijd maar analyse, zelfreflectie, dingen leren en dan proberen om ze bewust ‘in de praktijk te brengen’. Nogal verstandelijk, zeg maar. Zo ben ik, daar ontkom ik niet aan, maar ik vind het ook eenzijdig. Ik vind het tijd voor de praktijk. Niet voor de praktijk van leren beseffen dat ik geliefd ben, maar voor de praktijk van leren leven dat ik geliefd ben. Het is de ultieme manier van God de eer geven voor wat Hij in mijn leven doet.

Lees verder


Een reactie plaatsen

3 dingen over aanvaarding die ik van christenhomo Justin Lee geleerd heb

Wie de afgelopen weken de vaderlandse christelijke blogosfeer een beetje gevolgd heeft kon niet om hem heen: Justin Lee. Vorig jaar is zijn boek Verscheurd in Nederland uitgebracht en een aantal weken geleden haalde de EO hem naar Nederland voor een interview in het kader van het blogplatform Zinvloed. Justin Lee is christen, homo en oprichter van het Gay Christian Network.

Elkaar vinden in liefde

Wat ik bijzonder vind aan het Gay Christian Network is dat iedereen daar welkom is, ook met tegenstrijdige opvattingen, zo lang het maar gaat over ruimte, aandacht en liefde aanwakkeren voor homo’s in de kerk.

Lees verder


Een reactie plaatsen

‘Doe ik genoeg voor God?’ is niet de juiste vraag

Het was een los zinnetje in mijn blog van vorige week: “Durf ik het aan om te zeggen dat ik goed genoeg ben, ook met al mijn imperfecties?” Ik heb het veel christenen horen vragen, vooral jongeren: Wanneer is het genoeg? Wanneer bid ik genoeg, wanneer lees ik genoeg Bijbel, wanneer ben ik genoeg met God bezig? Genoeg, zodat God vindt dat ik het goed doe. Genoeg om die relatie te kunnen hebben. Genoeg om zelf te weten dat ik het goed doe bij God.
Lees verder