Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Rikkert Zuiderveld – Wat ben je mooi

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Voor wie het nog niet weet: Rikkert Zuiderveld is een van mijn helden. Iemand die tegelijk scherp en liefdevol is, die een diepgaande relatie met God heeft maar toch een open blik naar anderen, die met taal kan spelen of in de meest eenvoudige woorden emotie kan vangen is een held.

Een van de voorbeelden daarvan is wat mij betreft dit lied. Rikkert heeft er ooit over in een interview gezegd dat hij een lied wilde schrijven over de lichamelijke liefde, om te kijken of dat lukte op een smaakvolle manier, zonder dat het plat of oppervlakkig wordt. Wat mij betreft is dat gelukt. In prachtige taal omschrijft Rikkert de poëzie van seks, maar ook vooral het feit een lichamelijk relatie diepgaand contact is en diepgaand contact nodig heeft.
Lees verder


1 Comment

Wat de sabbat vertelt over rust vinden in God

Meer dan tien jaar geleden heb ik drie maanden vrijwilligerswerk gedaan in Jeruzalem. Het werk zelf was een vervreemdende ervaring. Ik had aangegeven dat ik niet zo goed ben in werken met gehandicapte kinderen of bejaarden en daarom lieten ze me met iemand meelopen die praktische klussen deed voor arme mensen. Verven, timmeren, repareren. Iets waar ik dus al helemaal niet goed in ben…

Ondanks dat was het verrijkend om drie maanden lang op zo’n bijzondere, bizarre plek te wonen. Eén van de dingen die we daar deden was het vrijdagse sabbatsmaal. Gezellig met de joden meedoen zeg maar. Lees verder


Een reactie plaatsen

Hoe praat je over homo’s/ongelovigen/Limburgers als ze er niet bij zijn?

De buurtbewoners waren zacht gezegd not amused. Het was in mijn tijd bij Athletes in Action en de kerk had een stukje geschreven voor de website om jongeren te werven voor hun sportteam. Ze deelden hun verlangen om de wijk te bereiken. Er was veel geestelijke armoede en jongeren konden dus echt een verschil maken. Doe mee! De kerk was enthousiast, maar de mensen in de wijk wat minder. Opeens lazen ze dat de kerk vond dat ze iets misten en daar wat aan wilde doen. Het stukje dat zo wervend leek, was vanuit de wijkbewoners gezien veroordelend en negatief. Er werd over hen gezegd dat ze hulp nodig hadden en dat pikten ze niet. Ze misten respect en liefde en het kostte de kerk wat tijd voor ze dit goed konden maken.

De situatie zette me aan het denken: Hoe praat ik over anderen als ze er niet bij zijn? Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom ‘goede dingen’ niet is wat God goed maakt [Gastblog]

SONY DSCDit is een gastblog van Joyce Kremers. Ik ken Joyce sinds we samen aan het toneelstuk The Singer werkten. Ik vind het bijzonder hoe ze, door moeilijke tijden heen, haar geloof dieper heeft laten wortelen, in plaats van op te geven. Daarom ben ik blij dat ze daarover deze gastblog heeft geschreven. Joyce komt uit Canada, is inmiddels al elf jaar met een Nederlander getrouwd en geeft les aan de Hanzehogeschool Groningen.

Gifgroene graffiti

De Prinses Irenetunnel in Delft is de grootste plek in Nederland waar graffitiartiesten legaal hun gang kunnen gaan, hoewel de tunnel helaas in 2015 gesloten wordt. Onlangs liep ik er nog één laatste keer doorheen om de kunstwerken te bewonderen. De grote, gifgroene bellenblaasletters waren niet te missen. Ze spetterden over de andere, somberdere tekeningen. “God is liefde”, stond er. Het is een populaire uitspraak. Ze deden me denken aan die andere woorden: God is goed.

Ik heb die zinnetjes duizenden keren gehoord (net als volgens mij iedereen), al als klein meisje met roze jurkjes en kanten sokjes. Lees verder

Emeli Sandé


2 reacties

Muziek die me raakt: Emeli Sandé – Next To Me

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen.

Emeli Sandé kwam voor mij voor het eerst op de radar toen ze tijdens de opening van de Olympische Spelen ‘Abide With Me’ zong en daarmee een stadion, een natie en waarschijnlijk een complete planeet stil kreeg. Haar stijl is niet het soort muziek waar ik naar luister, maar wat ze zingt raakt me net zo als hoe ze het zingt. Het nummer Next To Me is uitzonderlijk in een macho wereld. Een vrouw zingt over een man, over hoe hij naast haar staat, op een manier die zowel de kracht van de man, als van de vrouw, als van hun samen laat zien. Elke keer als ik dit liedje hoor, wil ik die man zijn. Niet voor Sandé, maar voor mijn eigen vrouw. Mijn plek is naast mijn vrouw. Mijn taak is haar dienen, haar steunen, haar laten bloeien. De macho wereld zal dat zwak vinden, maar het is hoe God het bedoeld heeft. In dit lied laat Emeli Sandé zien hoe krachtig dat is.

Lees verder