Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

tastbaar geloven in avondmaal


2 reacties

4 praktische dingen die ik gedaan heb in mijn zoektocht naar tastbaar geloven

“Hé Matthijs, hoe gaat het met dat hele verhaal rond de verplatting van je geloof?” Dat vroeg niemand me laatst. Ik heb er begin dit jaar over geschreven: ik hou van abstract, maar wil minder verhevenheid. Een verplatting van mijn geloof en meer tastbaar geloven. Maar ja, dan moet je dat ook gaan doen. En dus is die vraag die niemand me stelde een hele goede vraag. En dus is het tijd voor een blog daarover.

In deze blog deel ik vier dingen die ik de laatste tijd geprobeerd heb, met aan het eind een oproep voor jou Lees verder

christenen strijden tegen ontmenselijking


Een reactie plaatsen

Als mensen statistieken worden verliest het Koninkrijk van God

In 1972 stond er een foto van een rennend, huilend meisje in de krant. Op die manier werden de gevolgen van napalm in Vietnam op het netvlies van de wereld gebrand. Er werd in 1852 een boek over de hut van oom Tom uitgegeven en een breed publiek ontdekte de kwalijkheid van slavernij. Een aantal jaar geleden stond op elke nieuwssite een foto van een aangespoeld jongetje. Het was nodig om Syrische vluchtelingen eindelijk grootschalig op Europese agenda’s te krijgen. Steeds weer blijkt het nodig om een probleem een gezicht te geven, om te laten zien dat het om mensen gaat. We hebben namelijk de neiging tot ontmenselijking.
Lees verder


2 reacties

Volgens mij ben jij Zacheüs? Ik ook.

De wereld zit vol met Zacheüssen. Zacheüs, tollenaar en buitenstaander, was op zoek naar Jezus. Hij wilde die bijzondere man weleens zien. Maar, in tegenstelling tot veel anderen, liep hij daar niet mee te koop. Hij stond aan de rand van de menigte, klom uiteindelijk in een boom om Jezus te kunnen zien en was nieuwsgierig, maar wel van een afstandje.

De wereld zit vol Zacheüssen: mensen die wel interesse hebben in Jezus, maar aan wie je het niet zo merkt. Ze komen niet de kerk binnen, ze knopen geen praatje aan, ze vragen niet om een Bijbel. Ze staan aan de rand van de menigte te kijken, klimmen desnoods in een boom, maar blijven op een afstandje.

Blikveld

Het is over deze Zacheüssen dat de Tsjechische priester Lees verder


Een reactie plaatsen

Door wie laat ik me inspireren? Drie vragen die ik daarbij stel

Je wordt gevormd door de mensen met wie je omgaat. Als je wilt weten wie je over tien jaar bent, moet je kijken naar je vrienden van nu. Er schijnt zelfs wetenschappelijk bewijs te zijn dat de mensen met wie je omgaat een betrouwbaardere factor daarin zijn, dan welke andere externe factor dan ook.

Ik lees veel, kijk veel, laat me graag inspireren door andere christenen. Maar hoe bepaal je wie je mag inspireren? Als ik wat ik inleiding schreef moet geloven (en dat doe ik) is het van belang bewust na te denken door wie ik me laat inspireren. Dat doe ik dan ook. Bij mensen die ik persoonlijk ken en bekende christenen die ik van een afstand volg. Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom je Gods genade niet groter maakt door de mens naar beneden te halen

In mijn hoofd voel ik me vaak klein. Anderen schrijven beter dan ik. Anderen durven meer. Anderen zetten stappen waar ik nog probeer te kruipen. Anderen zijn beter, mooier, groter, verder, nederiger dan ik. Iets in mijn hoofd zegt dan: Dit klopt niet, zo moet je niet denken. En daar heeft mijn hoofd gelijk in.

Maar om dat probleem op te lossen, neemt mijn hoofd soms een verkeerde afslag. Het denkt: Maar die ander is eigenlijk helemaal niet zo groot, mooi, goed. Kijk maar, hij doet dit-en-dit en zus-en-zo, dat slaat helemaal nergens op.

Het is een verkeerde afslag omdat het niets oplevert. Lees verder