Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

De 5 fobieën van christenen

Kijk, iedereen heeft wel ergens een fobietje of complexje. Bij mij is het onder andere arachnofobie: angst voor sp***en. Brr. Maar soms lijkt het of christenen daar een aantal collectieve fobieën aan toevoegen. En dan bedoel ik niet alledaagse ongemakken als hexakosioihexekontahexafobie (angst voor het getal 666) of hippopotomonstrosesquippedaliofobie (angst voor lange woorden). Daar kunnen we aardig mee leven en ze belemmeren ons niet in ons functioneren.

Maar we hebben meer fobieën en ze blijken soms hardnekkig. En belangrijker: ze staan ons functioneren wél in de weg. Tijd om de confrontatie aan te gaan, dus, en onze angsten onder ogen te zien. Ik presenteer u: de 5 fobieën van christenen (geheel DSM-5 onverantwoord). Lees verder


Een reactie plaatsen

3 dingen over aanvaarding die ik van christenhomo Justin Lee geleerd heb

Wie de afgelopen weken de vaderlandse christelijke blogosfeer een beetje gevolgd heeft kon niet om hem heen: Justin Lee. Vorig jaar is zijn boek Verscheurd in Nederland uitgebracht en een aantal weken geleden haalde de EO hem naar Nederland voor een interview in het kader van het blogplatform Zinvloed. Justin Lee is christen, homo en oprichter van het Gay Christian Network.

Elkaar vinden in liefde

Wat ik bijzonder vind aan het Gay Christian Network is dat iedereen daar welkom is, ook met tegenstrijdige opvattingen, zo lang het maar gaat over ruimte, aandacht en liefde aanwakkeren voor homo’s in de kerk.

Lees verder


Een reactie plaatsen

9 bouwstenen die christenen helpen relaties te bouwen

Ik vind relaties bouwen maar bar moeilijk. Je moet iets van jezelf laten zien en dat gaat mij niet altijd makkelijk af. Bij de keuze voor onze huidige kerk vond ik het mooi te zien dat het een warme gemeenschap was. Tegelijk was ik me er van bewust dat het aangaan en onderhouden van relaties voor mij een uitdaging zou worden. Vooral omdat de manier waarop ik als christen mijn relaties inricht iets weerspiegelt, of zou moeten weerspiegelen, van hoe God relaties onderhoudt.

In Romeinen 12 wordt de kerk beschreven als een lichaam, waarin elk deel de andere delen ondersteunt. Het is een veelzeggend beeld, dat laat zien dat we als christenen diepgaand afhankelijk van elkaar zijn als het gaat om de zaken van Gods Koninkrijk. Maar hoe doe je dat?

Lees verder


2 reacties

Help! Een moslim in de kerk!

Mijn naam is Taariq en mijn vriend Sadiiq nam mij mee naar jullie kerk. Hij zei dat jullie ook in God geloven en dat jullie mooie maar soms rare dingen doen. Ik was nieuwsgierig en mijn vriend Saadiq is al eens bij jullie geweest, dus ik ging ook.

Het eerste wat ik zag was twee vrouwen bij de ingang. Ze staan daar bij een tafeltje en ze lachen naar iedereen en geven iedereen een hand en een papiertje. Ik wist niet of ik terug moest lachen – het is toch een kerk? Dan ga je toch niet lachen naar vrouwen?

We gingen zitten, op van die stoeltjes in rijen. Lees verder


Een reactie plaatsen

Gods zegen bevestigt niet mijn eigen gelijk

‘Aanvaard elkaar ter ere van God zoals Christus u aanvaard heeft.’ Goed verhaal, zou ik zeggen. Paulus moet tevreden zijn geweest met deze zin. Het is een oproep tot eenheid, omdat eenheid blijkbaar tot eer van God is. Als God jou volledig aanvaardt, waarom dan zelf niet anderen aanvaarden? Ondanks verschillen in visie elkaar aanvaarden omdat we allemaal Jezus proberen te volgen. Mooie en belangrijke boodschap voor christenen. Handtekening eronder, brief op de bus doen naar de Romeinse kerk en klaar. Maar dat is niet het enige. Er zit meer in wat Paulus zegt. Zijn uitspraak krijgt nog een vervolg in de regels die volgen. Lees verder

Vineyard graphic


Een reactie plaatsen

3 dingen die ik cool vind aan de Vineyard-beweging

Afgelopen weekend hadden we het jaarlijkse kampeerweekend van mijn kerk, de internationale Vineyard-gemeente in Groningen. Dat kampeerweekend alleen al is één van de redenen waarom ik het een coole kerk vind (foto hier). Sinds ik hier lid ben, heb ik me echter ook verdiept in de achtergrond van de Vineyard-beweging en kom ik meer coole dingen tegen. Er zijn drie basisprincipes die me enorm aanspreken in Vineyard, niet in de minste plaats omdat ze ook daadwerkelijk praktisch toegepast worden in de gemeente. Ik leer veel van deze drie principes en dat is ook de reden dat ik ze in deze blog wil delen. (Zie het dus niet als een promopraatje voor mijn kerk. Het was vooral dat ik de titel ‘3 lessen die ik geleerd heb van Vineyard’ niet erg aansprekend vond.)
Lees verder

De kerk is dood - Leve de kerk


Een reactie plaatsen

De kerk is dood [Leve de kerk]

“Ik zie minder unieke mensen binnen de christelijke wereld dan daarbuiten. Niet-christenen lijken veel meer bezig te zijn met het ontdekken van de wereld, zichzelf en de ander. Het lijkt soms dat christenen bang zijn om volledig zichzelf te zijn, bang om te ontdekken, bang om op hun plaat te gaan, bang om te zondigen, bang om God niet op de juiste manier te reflecteren..“

Het waren deze woorden in een blog van mijn collega Michaël van ’t Oever die mij het hardst raakten. En die het grootste verlangen in me opriepen. Ik wilde heel hard “Ja!” roepen en mezelf door elkaar schudden. Ik zie dit in veel kerken (maar gelukkig niet in alle) en ik zie dit bij mezelf (maar gelukkig niet altijd). In zijn blog raakt Michaël een aantal gevoelige snaren over de cultuur van wat we dan maar even de ‘christelijke wereld’ noemen.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Een zwarte man in de kerk

Op een nacht had ik een droom. Ik liep een kerk binnen en hing mijn jas op. Om mij heen kletsten de kerkgangers, haalden hun bijbels en zangbundels tevoorschijn en wierpen in de hal een laatste blik op de spiegel om hun haar te checken. Tegen de muur van de garderobe stond een zwarte man. Niet zwart in de zin van een zwarte huidskleur, maar gewoon zwart. Hij was zwart, zoals dat kan in een droom. Hij had een zwarte leren broek aan, een zwarte pet op en zo’n zwart T-shirt met een schreeuwerige print, zoals bikers die dragen. Hij keek onzeker om zich heen en voelde zich duidelijk niet op zijn gemak in de kerk.

Lees verder

open minded church sign


5 reacties

Een hoer in de kerk

Het was een kleine, traditionele kerk ergens in het zuiden van het land. De kerk kromp en de leden vroegen zich af wat ze konden doen om het tij te keren. Een van de vragen die aan bod kwam: Wil je als kerk wel groeien? Wil je openstaan voor nieuwe mensen, nieuwe bezoekers en wil je eigenlijk wel echt open zijn? Kunnen mensen zomaar binnenlopen en voelen ze zich dan welkom? De vraag werd scherp gesteld: Wat doe je als een hoertje je kerk binnen komt lopen? De kerk was daar nog niet zo één-twee-drie over uit. Ik maakte dit proces als puber van een afstandje mee en ook op mij maakte die vraag destijds diepe indruk.
Lees verder

Neon sign Closed


4 reacties

Bouw je eigen sekte in 8 simpele stappen

Het woord sekte roept negatieve associaties op. Wetenschappelijk gezien is dat niet helemaal correct, maar toch: bij een sekte heb ik het idee van een gesloten, benauwde en manipulatieve groep mensen.
Ik sprak laatst iemand die jaren geleden uit een sekte gestapt is en met veel moeite haar eigen christelijk geloof en vertrouwen op God weer gevonden had. Haar man had er een intrigerende uitspraak over:

“Als je als kerk wilt weten hoe je een open plek kunt zijn, moet je kijken naar de eigenschappen van een sekte en het tegenovergestelde doen.”

Lees verder