Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Kerk als plek van samen


Een reactie plaatsen

Hoe de kerk zou moeten zijn, in 3 citaten

In sommige kringen is het hip om de kerk bij het oud papier van het christendom te schuiven. Ik snap die kringen. In sommige kringen is het hip om te zeggen dat de kerk zo’n beetje de plaatsvervanger van Christus op aarde is. Ik snap die kringen ook wel. In sommige kringen is het hip om vooral te benadrukken dat je een haat-liefdeverhouding met de kerk hebt. Dat is een beetje de kring waar ik in zit.

Ik heb namelijk een haat-liefdeverhouding met de kerk.

Als ik lees hoe kerken in grote steden over de hele wereld Gods liefde verbinden aan Gods gerechtigheid en Gods oog voor weggedrukten en onderdrukten, denk ik: Lees verder

Bidden en waar ik tegen aanloop


2 reacties

Ik wil vaker bidden en loop dan natuurlijk weer tegen mezelf aan

Als je mij volgt op Facebook (moet je doen, is gezellig!) weet je dat ik onlangs het boek God on Mute* (NL: Als God zwijgt) van Pete Greig gelezen heb. Het gaat over bidden en over gebed. En dan vooral over de onverhoorde soort.

Ik heb ook een ander boek van Pete Greig gelezen: Red Moon Rising (NL: Dag en nacht roepen zij tot God). Die gaat vooral over allerlei mooie verhoorde gebeden, spectaculaire dingen en de kracht van bidden. Ik kan je aanraden beide boeken te lezen, voor de broodnodige balans.

Door deze boeken ben ik de laatste tijd meer bezig met gebed en probeer dat op een niet-zweverige manier te doen. Bidden schijnt namelijk Lees verder


Een reactie plaatsen

Een blik op de toekomst dwingt de ogen naar het nu

Bij mij in de kerk zongen we laatst een lied met in een van de coupletten de tekst ‘You didn’t want heaven without us / So Jesus, You brought heaven down.’ Oftewel: God vindt de hemel zonder mij helemaal niks en stuurde daarom Jezus naar de aarde, om de hemel naar de aarde te brengen. Terwijl we verder zongen, bleef ik mijmeren over deze tekst. En dacht ik: nee, dit klopt niet.

Is Gods doel om de ‘ons’ van het lied bij Hem in de hemel te hebben? Als ik de Bijbel lees gaat het God helemaal niet om de hemel. Het gaat God ook niet om het verzamelen van zielen, waaronder die van mij, in de hemel. Ik heb het er al vaker over geschreven: Het gaat God om de nieuwe aarde. Dat is ons doel, dat is ons thuis.

De hele schepping

In Efeze 1:4-11 lezen we dat God al voor de schepping (en daarmee dus ook voor de zondeval!) het verlangen had dat wij in Jezus zijn kinderen zouden zijn. Uiteindelijk is het besluit van God (lees: Zijn plan met de wereld) om alles in de hemel en op aarde onder het gezag van Jezus bijeen te brengen.

Romeinen 8 vertelt dat de hele schepping bevrijd wordt en meedeelt in de glorie van Gods kinderen. [Lees verder]

Deze week is mijn blog te vinden op de site van Navigators. Klik door om de rest te lezen.
(Fotocredit: Eberhard Grossgasteiger)


Een reactie plaatsen

Hoe de sabbat me helpt aan een goddelijk weekend

Ik hou van rituelen en routines. Ze geven houvast en rust in de week en helpen me aan dingen te denken die ik normaal gesproken veel te snel vergeet. Dinsdagavond pizza-avond is er een van. Zelf pizza maken kost tijd, dus wordt het bijna automatisch een relaxte avond. Zelfs als mijn vrouw en ik besluiten om iets anders te eten hebben we inmiddels de gewoonte om in ieder geval die dinsdagavond vrij te houden om samen te chillen.

Sabbat

Het ritueel dat de afgelopen jaren echter het meest inhoud heeft gekregen in ons leven komt uit de Joodse traditie en draait om het idee van de sabbat. Lees verder


Een reactie plaatsen

Hoe rituelen je leven kunnen verbeteren

Wij hebben thuis geen koffiezetapparaat. Ook geen melkopschuimer. Wij hebben een plastic koffiefilterhouder en een metalen kloppertje – zo’n plat metalen zeefje waar je een lamme pols van krijgt. Toch houden we erg van onze ochtendkoffie met opgeklopte melk.

Als ik koffie maak duurt dat dus even. Melk in een pannetje, kloppen terwijl het opwarmt en gaat koken, melk en schuim in de kopjes, waterkoker aan (die hebben we wel!), filter in de houder, koffie in de filter, langzaam opschenken boven de kopjes en wachten tot het allemaal doorgelopen is. Het duurt even, maar dan ziet het er ook erg goed uit (zie foto boven). Volgens de slowcoffeebeweging zou het allemaal lekkerder moeten zijn, maar ik proef het verschil niet.

Lees verder

De kerk is dood - Leve de kerk


Een reactie plaatsen

De kerk is dood [Leve de kerk]

“Ik zie minder unieke mensen binnen de christelijke wereld dan daarbuiten. Niet-christenen lijken veel meer bezig te zijn met het ontdekken van de wereld, zichzelf en de ander. Het lijkt soms dat christenen bang zijn om volledig zichzelf te zijn, bang om te ontdekken, bang om op hun plaat te gaan, bang om te zondigen, bang om God niet op de juiste manier te reflecteren..“

Het waren deze woorden in een blog van mijn collega Michaël van ’t Oever die mij het hardst raakten. En die het grootste verlangen in me opriepen. Ik wilde heel hard “Ja!” roepen en mezelf door elkaar schudden. Ik zie dit in veel kerken (maar gelukkig niet in alle) en ik zie dit bij mezelf (maar gelukkig niet altijd). In zijn blog raakt Michaël een aantal gevoelige snaren over de cultuur van wat we dan maar even de ‘christelijke wereld’ noemen.

Lees verder

open minded church sign


5 reacties

Een hoer in de kerk

Het was een kleine, traditionele kerk ergens in het zuiden van het land. De kerk kromp en de leden vroegen zich af wat ze konden doen om het tij te keren. Een van de vragen die aan bod kwam: Wil je als kerk wel groeien? Wil je openstaan voor nieuwe mensen, nieuwe bezoekers en wil je eigenlijk wel echt open zijn? Kunnen mensen zomaar binnenlopen en voelen ze zich dan welkom? De vraag werd scherp gesteld: Wat doe je als een hoertje je kerk binnen komt lopen? De kerk was daar nog niet zo één-twee-drie over uit. Ik maakte dit proces als puber van een afstandje mee en ook op mij maakte die vraag destijds diepe indruk.
Lees verder

see hear speak no evil


Een reactie plaatsen

Ik wil heel graag ‘niet lastig’ zijn

Ik ontdekte dat bedrijven verplicht zijn inzicht te geven in de persoonlijke gegevens die ze van jou in hun databank opslaan. Om het eens te proberen heb ik ze bij een aantal bedrijven opgevraagd. Een paar dagen nadat ik de brieven op de bus had gedaan werd ik gebeld door het hoofdkantoor van mijn opticien. Een medewerker legde me uit welke gegevens ze van mij vastlegden en wat ze er wel en niet mee deden. Ik voelde me tijdens dat gesprek zwaar ongemakkelijk.

Ik voelde me een soort van betrapt: een beetje stoere brieven sturen naar anonieme hoofdkantoren en dan gebeld worden door iemand die de tijd moet nemen om mij mijn persoonlijke gegevens uit te leggen. Weet je wat het was? Ik voelde me ‘lastig’. En ik ben heel graag ‘niet lastig’.

Lees verder