Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

Een cultuur van schaamte in de kerk is verwoestend

Ik ben zestien en ik kniel op de vloer van mijn kamer. Ik heb gezondigd en schaam me kapot. Ik kan niet meer bidden, durf niet naar God toe en hoop dat het pijnlijke van mijn houding Hem enigszins tevredenstelt. Ik wil laten zien dat ik echt, echt wel veel spijt heb. Als ik het gevoel heb dat ik genoeg boetedoening gedaan heb, komt mijn relatie met God langzaamaan weer op peil.

Schaamte. Mijn schaamte hield me weg bij God. Daarmee is het een voorbeeld van hoe dodelijk schaamte is voor relaties. Relaties met mensen, maar ook met God. Brené Brown schrijft over het verschil tussen schaamte en schuldgevoel. Lees verder


Een reactie plaatsen

Iets met parel en Gods hand en zo en hoe ik opeens besefte wat ik zong

Elke zondag zingen we bij ons in de kerk een kinderlied, voordat de kinderen naar ‘hun eigen dienst’ gaan. (Vaak is dat een moment waarop volwassenen uit hun dak gaan, terwijl de kinderen glazig staan toe te kijken.) Het lied dat we zongen was ‘Parel in Gods hand’ van Elly en Rikkert. Supermooi natuurlijk om al die kleine kindertjes toe te zingen dat ze waardevol zijn en een parel in Gods hand. Dat zijn ze namelijk ook. Vervolgens zongen we de variant waarbij je in plaats van ‘weet je’ de woorden ‘ik weet’ zingt. En toen kwamen de woorden opeens wat moeilijker naar buiten.
Lees verder

Bankje met uitzicht op stad


2 reacties

Schaamte van vroeger: Welk verhaal vertel je jezelf?

Toen mijn broer trouwde, kocht ik voor hem en zijn vrouw een cadeautje van 5 gulden en daar schaam ik me nog steeds voor. Ik was 18, ging studeren en vond dit wel een geschikt cadeau voor mij als zogenaamd ‘arme student’ (dat was ik niet). Het was het goedkoopste cadeau van hun verlanglijstje. Toen we op de grote dag de cadeaus gaven, kreeg het bruidspaar van familie en vrienden grote, dure cadeaus. Ik voelde me knap lullig. Ik besefte dat dit voor mijn broer een van de belangrijkste momenten in zijn leven was en dat ik me er zo goedkoop mogelijk van af had gemaakt. Niet cool. Ik vond mezelf stom en schaamde me voor mijn goedkope cadeau.

Ik wilde het goedmaken. Lees verder

Condemnation notice


Een reactie plaatsen

Je bent niet je fouten

Ik schiet vaak tekort. Ik val vaak terug. Ik ga vaak verkeerd. En vaak geeft dat een groot schuldgevoel. Ik voel me stom en veroordeel mezelf omdat ik niet ben wie ik wil zijn. Herkenbaar?

In de kerk hadden we een dienst over justice (het is tenslotte een Engelstalige kerk). Ik voelde me steeds ongemakkelijker. Gerechtigheid is een thema dat me raakt, omdat ik een groot rechtvaardigheidsgevoel heb. Tegelijkertijd ben ik iemand die eigenlijk niet teveel op wil vallen en het eng vindt conflicten aan te gaan. Gevolg: ik voel me geraakt door onrecht, maar doe te weinig. Lees verder

T-shirt with I have good news for you


2 reacties

Wat is er goed aan het goede nieuws?

Evangelisatie is zeg maar niet helemaal mijn ding. Werken bij een organisatie die zich fulltime bezighoudt met evangelisatie daagt me dan ook flink uit in mijn geloof. Natuurlijk, het is soms vermoeiend omgeven te worden door mensen met een missiedrang die ik zelf eigenlijk niet zo heb. Het voordeel is echter dat mijn collega’s nadenken over hoe ‘je geloof delen’ delen werkt in deze tijd en ook mij daarin inspireren. (Als je Lees verder