Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

verhalen van jezus


1 Comment

De vernederende en levengevende boodschap van Jezus’ verhalen

Als ik vroeger mijn schoen zette bij de open haard (wij hadden nog een open haard!) moest ik een liedje zingen. Een liedje voor Sinterklaas. Dan zou ik iets in mijn schoen krijgen. En als ik dan iets gekregen had, zongen we ‘s ochtends ‘Dank u, Sinterklaasje’.

Van anderen hoor ik dat ze dat niet hoefden. Gewoon schoen zetten en klaar. De volgende ochtend zat er een cadeautje in, of je nu een liedje gezongen had of niet. (Niet dat er bij mij ooit geen cadeautje in mijn schoen heeft gezeten, begrijp me goed. Maar we zongen dan ook altijd een liedje.)

Zo kan Sinterklaas opeens veel te maken te hebben met je Godsbeeld. Een voor-wat-hoort-wat-God of een Lees verder

vrij-paarden


4 reacties

Je bent vrij, omdat je geliefd bent

Ik had als kind altijd een hekel aan dominees die hun preek begonnen met een kort en krachtig statement en dan zeiden: “Dat is eigenlijk wat ik wil zeggen, ik zou nu met mijn preek kunnen stoppen.” Ik vond dat stom, omdat er nooit een dominee was die het lef had om ook daadwerkelijk te stoppen met zijn preek. Altijd kwam er een toch-nog-even-dit.

Vaak denk ik na over wat nou de belangrijkste boodschap is, die ik via deze blog de wereld in wil slingeren. Ik kom dan de ene keer uit op: Je bent geliefd. De andere keer op: Je bent vrij. Wat mij betreft zijn deze twee onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je bent namelijk vrij, omdat je geliefd bent.

Je bent vrij, omdat je geliefd bent.

Dat is eigenlijk wat ik wil zeggen, ik zou nu met mijn blog kunnen stoppen.

 

Maar…

Toch nog even dit: Lees verder


3 reacties

De meeste mannen zijn geen seksuele snelkookpan (dus hou op met ze dat steeds weer te vertellen)

Vorige week op nos.nl: De Curaçaose pastor Orlando B. gaat voor 18 jaar de cel in vanwege misbruik van jonge vrouwen in zijn kerk. De verhalen vervullen me met afschuw en maken me boos. Iemand die licht moet brengen, blijkt een leider van het duisterste soort: narcisme, machtswellust, misbruik, manipulatie, dwang.

In de berichtgeving bleef één zinnetje bij me hangen, een uitspraak van een betrokkene: “Hij deed dingen, die hij predikte niet te doen. Hij zei dat mannen niet alleen met vrouwen in de auto mogen zitten, maar hij deed dat wel.”

Allereerst: Als je een voorganger hebt die hoog van de toren blaast, maar niet zelf doet wat hij predikt: wegwezen!

Maar eigenlijk wil ik niet te veel aandacht besteden aan deze misdadiger. Lees verder


Een reactie plaatsen

Een cultuur van schaamte in de kerk is verwoestend

Ik ben zestien en ik kniel op de vloer van mijn kamer. Ik heb gezondigd en schaam me kapot. Ik kan niet meer bidden, durf niet naar God toe en hoop dat het pijnlijke van mijn houding Hem enigszins tevredenstelt. Ik wil laten zien dat ik echt, echt wel veel spijt heb. Als ik het gevoel heb dat ik genoeg boetedoening gedaan heb, komt mijn relatie met God langzaamaan weer op peil.

Schaamte. Mijn schaamte hield me weg bij God. Daarmee is het een voorbeeld van hoe dodelijk schaamte is voor relaties. Relaties met mensen, maar ook met God. Brené Brown schrijft over het verschil tussen schaamte en schuldgevoel. Lees verder