Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

merwede vanuit papendrecht


4 reacties

Ode aan de Merwede

Papendrecht, het dorp waar ik opgegroeid ben, is een dijkdorp. Aan de andere kant van de rivier ligt Dordrecht, soms ook wel Papendrecht-Zuid genoemd. Als je naar Dordt wilt, neem je de waterbus de rivier de Merwede over en loop je zo de oude binnenstad in. Langs de rivier loopt een wandelpad, met bankjes, wat moderne kunst en vooral een weids uitzicht over het steeds maar door-en-door-stromende water van de rivier, de lange binnenvaartschepen richting of vanuit Rotterdam en de skyline van Dordrecht laag onder de staalblauwe, ijsgrijze of witbewolkte Hollandse lucht.

Na mijn verhuizing naar Groningen, naar een klein huisje vlak bij de binnenstad, was het enige water in de buurt de vijver in het park, de grachten rond het centrum en als je even doorfietst het Eemskanaal of het Van Starkenborghkanaal.

Toen ik na mijn eerste maanden in Groningen weer eens naar mijn ouderlijk huis reisde, hobbelde de trein vanuit Rotterdam de spoorbrug tussen Zwijndrecht en Dordrecht over. Ik keek vanuit mijn raampje in de paar tellen die het duurde omlaag naar het klotsende water. Er klikte iets in mijn hoofd. Lees verder


Een reactie plaatsen

Ik fantaseer verhalen bij mensen die ik niet ken – maar er is een addertje

Langs mijn huis lopen veel mensen. Veel zijn op weg naar het station of net van de trein gestapt op weg naar hun bestemming. Leerlingen op weg naar de MBO verderop, in luidruchtige groepjes, die ’s middags weer teruglopen naar het station. Af en toe iemand die bij ons huis al besluit nu echt te moeten gaan rennen om de trein te kunnen halen. Elke ochtend rond half acht klikklakt iemand op hakken langs, met een flinke bak koffie in wat een kartonnen koffiebeker met deksel lijkt, maar eigenlijk van plastic is. We noemen haar de coffee lady. Rond kwart over acht fietst de buurman met de buurjongens voorbij op weg naar school. Vanmorgen hoorde ik hem tegen de jongste zeggen dat het vandaag zijn laatste dag groep 5 is.

Wie die mensen zijn? Ik ken ze niet (behalve de buurman dan). Lees verder


Een reactie plaatsen

Hoe de Silmarillion van Tolkien mijn geloof voedt

Tijdens elk gesprek over Lord of the Rings, Midden-Aarde en Tolkien komt er een moment dat het onderscheid tussen mannen en jongens duidelijk wordt. Dat moment komt als de Silmarillion ter sprake komt. De Silmarillion is dat dikke boek van Tolkien dat alleen echte mannen gelezen hebben. Of, vanuit het standpunt van de ander: dat alleen echte Tolkien-nerds gelezen hebben. Het gaat over de gebeurtenissen in Midden-Aarde in de eeuwen voor dat gedoe met Frodo en de ring. Als ik een top tien zou moeten maken van boeken die het meest mijn geloof hebben beïnvloed staat de Silmarillion daar zeker tussen.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Advent is ook: Jezus verwachten in het nu

We vieren advent vaak met de blik naar het verleden of naar de toekomst, maar advent heeft ook een sterke betekenis voor het nu. Advent betekent komst en draait in de kerkelijke traditie om de laatste vier zondagen voor kerst. Het is een periode van verwachting, waarin gelovigen zich voorbereiden op het feest van de geboorte van Jezus, zijn geboorte herdenken en vooruit kijken naar zijn terugkomst op aarde. Het verleden en de toekomst dus. Maar wat betekent advent voor het nu, voor het heden, de tijd en de wereld van nu en het leven dat we nu leven?

Lees verder

Cat has great expectations


1 Comment

Verwachtingen, teleurstelling en hoe het anders kan

“Als je geen verwachtingen hebt, kun je ook niet teleurgesteld raken.” Ik heb een soort haat-liefdeverhouding met deze uitspraak. Haat omdat ik het een verschrikkelijk idee vind om geen verwachtingen meer te hebben. Liefde omdat ik hem vaak zelf gebruik. Ik heb een hekel aan teleurstelling en ik ben vaak teleurgesteld in mijn verwachtingen. Voor mij geen goede voornemens. Het begin van een nieuw jaar is een geijkt moment voor verwachtingen die teleur zullen stellen.

Lees verder