Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

tuitnje van mijn hart


Een reactie plaatsen

Mijn tuintje zit vol zooi (en dat tuintje is mijn hart)

Ik hoop dat de cliffhanger gewerkt heeft. Vorige week vertelde ik namelijk over het boek Zonderschuld (hier kopen) van Mattias Rouw en Peter van Dijk. In dat boek vond ik één beeld dat me niet meer losliet, maar waar ik in mijn vorige blog geen ruimte voor had. Het beeld van het tuintje. Dat komt nu. Bedankt voor het wachten!

Zonderschuld geeft veel nieuwe manieren en beelden om naar jezelf, je leven en je relatie met God te kijken. Het ging vooral over de dingen die de woestijnvaders over verzoening, wet, kruis, zonde en schuld zeiden.

Maar woestijnvaders waren geen droge, stoffige mensen, die vooral aan abstract ivoren-toren-denken deden (waar ik helaas nogal goed in ben). Ze waren ook Lees verder

zonderschuld


4 reacties

God is geen boze God, aldus de woestijnvaders van Zonderschuld [boekrecensie]

“God is geen boze God, die van je houdt als je hem maar gehoorzaamt.” Altijd fijn om zoiets in een boek te lezen! Ik had twee min of meer tegenstrijdige ontdekkingen over mijn eigen geloof tijdens het lezen van het boek Zonderschuld.

Het boek van Mattias Rouw en Peter van Dijk gaat in de kern over verzoeningsleer, over de vraag: hoe werkte het dat Jezus aan het kruis ging voor onze zonden? Het klassieke ‘model’ (God is toornig vanwege onze wetsovertredingen en Jezus neemt die toorn en schuld op zich) wordt steeds meer bevraagd en in twijfel getrokken.

Bovendien blijkt dat model helemaal niet zo klassiek te zijn, zo vertelt Lees verder

zonde-uitgekauwd


1 Comment

Zonde is een uitgekauwde term. Maar wat dan?

Ik hou van woorden. Taal is zeg maar… nou ja, laat maar. Daarom smul ik zo van mensen die nieuwe frisse woorden weten te vinden voor uitgekauwde termen.

Het woord ‘zonde’ is zo’n uitgekauwde term.

Want wat is zonde?

Zonde als iets met Bijbel, God en rebellie? Geen idee. Zonde gaat toch over guilty pleasures? Iets relatiefs onschuldigs dat je maar beter niet kunt doen, maar je toch lekker doet. Even lekker uit de band springen. Zondigen doe je tegenwoordig niet tegen God, maar tegen Sonja Bakker.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Je aan de regels houden helpt je geen ene moer in het ontvangen van het Leven van God

Vroeger zongen we het als kinderlied op een christelijke conferentie:

Hou je aan de regels
Anders maak je brokken
Hou je aan de regels
En kijk goed uit je doppen
Hou je aan de regels
Anders gaat het fout
Hou je aan de regels
Dat geldt voor jong en oud

Er zaten allerlei geinige refreinen bij, dus het was een leuk lied. Waarom wij als kinderen zo’n lied op een christelijke conferentie zongen, was geen vraag waar ik me mee bezighield. Sinds die tijd ben ik het lied nergens meer tegengekomen en dat is maar goed ook. Als er namelijk iets een verkeerd beeld geeft van waar het in het christelijk leven om gaat is het wel het idee van ‘hou je aan de regels’. Lees verder


Een reactie plaatsen

Marie Kondo en de God van het opruimen

Ik heb laatst de twee boeken van Marie Kondo gelezen, wereldwijd geroemd als opruimgoeroe. Kondo kijkt je lief lachend aan vanaf de achterkant van het boek en vertelt hoe je je huis moet opruimen. Ze vertelt je precies welke stappen je moet volgen om je spullen uit te zoeken, weg te gooien en uiteindelijk op te bergen. Haar belangrijkste criterium: Word ik hier blij van?

Mijn vrouw had het boek meegenomen, maar ik moet bekennen dat ik er ook zin van kreeg om op te ruimen. Lees verder


Een reactie plaatsen

Een cultuur van schaamte in de kerk is verwoestend

Ik ben zestien en ik kniel op de vloer van mijn kamer. Ik heb gezondigd en schaam me kapot. Ik kan niet meer bidden, durf niet naar God toe en hoop dat het pijnlijke van mijn houding Hem enigszins tevredenstelt. Ik wil laten zien dat ik echt, echt wel veel spijt heb. Als ik het gevoel heb dat ik genoeg boetedoening gedaan heb, komt mijn relatie met God langzaamaan weer op peil.

Schaamte. Mijn schaamte hield me weg bij God. Daarmee is het een voorbeeld van hoe dodelijk schaamte is voor relaties. Relaties met mensen, maar ook met God. Brené Brown schrijft over het verschil tussen schaamte en schuldgevoel. Lees verder


Een reactie plaatsen

Ik ben niet zo slecht als Assad (maar wel in de greep van het kwaad) (Onze Vader #11)

Wij zijn in de greep van het kwaad. Deze wereld is in de greep van het kwaad. Jij en ik zijn in de greep van het kwaad. Het is een gedachte waar ik niet blij van word. Als we zeggen dat de wereld in de greep van het kwaad is, vind ik dat logisch. De wereld, de schepping, de mensheid, de samenleving. In de greep van het kwaad, ja, dat zie ik wel.

Maar als Jezus het in het Onze Vader persoonlijk maakt: wij, ik, in de greep van het kwaad? Eigenlijk wil ik dat niet weten. Oké, ik kan toegeven dat ik zondig, verkeerde dingen doe, voel dat de gebrokenheid van de wereld ook in mijn leven en mijn persoon aanwezig is. Maar het kwaad? De boze? Zoals Jezus vaak God dichtbij brengt, zo brengt Hij nu het kwaad dichtbij: ik ben ook dader.

Dat wil ik helemaal niet weten, laat staan toegeven. Anderen, anderen zijn in de greep van het kwaad. Lees verder

T-shirt with I have good news for you


2 reacties

Wat is er goed aan het goede nieuws?

Evangelisatie is zeg maar niet helemaal mijn ding. Werken bij een organisatie die zich fulltime bezighoudt met evangelisatie daagt me dan ook flink uit in mijn geloof. Natuurlijk, het is soms vermoeiend omgeven te worden door mensen met een missiedrang die ik zelf eigenlijk niet zo heb. Het voordeel is echter dat mijn collega’s nadenken over hoe ‘je geloof delen’ delen werkt in deze tijd en ook mij daarin inspireren. (Als je Lees verder