Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Wandelend stel bij blog huwelijk


5 reacties

Wie is de baas in je huwelijk?

Toen ik trouwde had ik het idee dat ik het hoofd van het gezin moest zijn. Ik zou in ons huwelijk de beslissingen nemen en ik was verantwoordelijk voor het welzijn, geluk en geloof van mijzelf, mijn vrouw en mijn kinderen. Hoe het met de kat zat, was niet helemaal duidelijk, maar daar zou ik ook nog wel een rol in hebben.

Ik was er voor ons huwelijk veel mee bezig en het maakte me onzeker. Hoezo zou ik altijd moeten weten wat het beste was? Hoezo ben ik de baas? Ik ben conflictmijdend en moet soms lang nadenken voor ik weet wat de juiste beslissing is. Zou het wel goed gaan met ons huwelijk als ik te lang over dingen na moest denken? Wat als Lees verder


Een reactie plaatsen

3 valkuilen die maken dat de boodschap ‘ware liefde wacht’ meer kwaad dan goed doet

Ongekust en toch geen kikker. Ik denk dat de vertaler die deze titel voor het boek I Kissed Dating Goodbye bedacht heeft, zichzelf een high-five heeft gegeven. Het bekt tenslotte lekker (ja, dit is een woordspeling). Zo’n twintig jaar geleden, toen ik zelf nog niet aan meisjes durfde te denken, was het boek een hit. De schrijver, Joshua Harris, was 21 en schreef dit boek over geen seks voor het huwelijk. Het was het nieuwe hoogtepunt voor de ware-liefde-wacht-beweging.

Maar het was meer dan geen seks. Harris vond zowel zoenen als daten voor het huwelijk ongepast. Zo ga je Lees verder


2 reacties

Wat moet een kerk met singles?

Singles in de kerk. Al een poosje loop ik rond met het idee er iets over te schrijven. Omdat ik het idee heb dat single-zijn in de gemiddelde kerk nog steeds iets is wat gezien wordt als ‘de fase voor je gaat trouwen’. En omdat ik het idee heb dat we mensen die getrouwd zijn nog steeds hoger aanslaan dan mensen die dat niet zijn.

Maar ja, wat schrijf je als getrouwde man over singles? Wat kan ik zeggen dat de problemen van singles goed weergeeft? En kloppen mijn vermoedens eigenlijk wel, of valt het allemaal reuze mee? Geen flauw idee. Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Stef Bos – My land is jou land (Lied van Ruth)

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Jaren geleden vroeg de NCRV Stef Bos voor het tv-programma In een ander licht. Als onderdeel van dit programma las Stef Bos het verhaal van een persoon in de Bijbel en schreef daar een liedje over. De cd die dat uiteindelijk opleverde staat vol met ontroerende, verrassende, eerlijke liedjes over bijbelfiguren. Niet per se dogmatisch verantwoord, maar dat kun je ook niet van Stef Bos verwachten. Wel zet hij de bijbelse personen inderdaad in een ander licht. Hij geeft ze gevoel en emoties, maakt hun keuzes en worstelingen invoelbaar.

Stef Bos is getrouwd met een Zuid-Afrikaanse vrouw en woont in Zuid-Afrika. Toen hij een lied bij Ruth moest schrijven besloot hij dat in het Afrikaans te doen en zo zijn eigen verhaal, het verhaal van zijn vrouw, te verweven met het verhaal van Ruth, die ook een vreemdeling in een andere cultuur was. Het gaat over samen. Over kiezen voor de ander, voor waar de ander vandaan komt, voor wie de ander is en welke mensen en cultuur achter hem of haar staan. Over samen doormaken wat nodig is om de ander te dienen, te beschermen en lief te hebben.
Lees verder