Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

niet serieus onbelangrijk in eigen ogen


1 Comment

Sta ik Gods werk in de weg door mezelf niet serieus te nemen?

Sta ik Gods werk in de weg door mezelf niet serieus te nemen?

Die vraag kwam laatst bij me op toen ik de Bijbel las. Het ging over Saul en Samuël en de bijbelvertalers hadden erboven gezet: ‘Saul verspeelt de gunst van God’. (Na het hoofdstuk, een paar bladzijden eerder, met de titel ‘Saul verspeelt de gunst van Samuel’ weet je dat er nu echt wat aan de hand is.)

Saul kreeg via de profeet Samuel een opdracht van God, maar voert die niet goed uit. Samuel had Saul eerder dus al ontvriend, maar nu is het God ook te bar. Saul is wat Hem betreft koning-af. Samuel moet het slechte nieuws brengen, is daar ook niet blij mee, wordt boos en schreeuwt het de hele nacht uit tegen God. Tot zover Lees verder

Jongeren willen meer


Een reactie plaatsen

God wil dat ik goed leef en me goed voel? Jongeren (en ik) verlangen naar meer.

Jongeren hunkeren naar radicaliteit, maar vinden het maar weinig in kerken. Jongeren hunkeren naar authentieke voorbeeldfiguren, maar vinden die vaak maar weinig in kerken.

Een groot onderzoek omschrijft het geloof van veel Amerikaanse jongeren als moralistic therapeutic deism. Oftewel: moralistisch therapeutisch deïsme (een briljante vertaling, al zeg ik het zelf).

Het betekent dat voor deze tieners de kern van hun geloof is:

  • een goed persoon zijn (moralistisch)
  • een manier om jezelf beter te voelen (therapeutisch)
  • het besef dat God bestaat (deïsme), hoewel deze God zich nauwelijks bemoeit met het dagelijks leven.

Kort gezegd: het geloof helpt me te beseffen dat God er is, dat ik goed moet doen en dat ik me goed kan voelen.

Twee factoren

Jongeren hebben dit MTD-geloof niet van zichzelf. Lees verder

Kerk als plek van samen


1 Comment

Hoe de kerk zou moeten zijn, in 3 citaten

In sommige kringen is het hip om de kerk bij het oud papier van het christendom te schuiven. Ik snap die kringen. In sommige kringen is het hip om te zeggen dat de kerk zo’n beetje de plaatsvervanger van Christus op aarde is. Ik snap die kringen ook wel. In sommige kringen is het hip om vooral te benadrukken dat je een haat-liefdeverhouding met de kerk hebt. Dat is een beetje de kring waar ik in zit.

Ik heb namelijk een haat-liefdeverhouding met de kerk.

Als ik lees hoe kerken in grote steden over de hele wereld Gods liefde verbinden aan Gods gerechtigheid en Gods oog voor weggedrukten en onderdrukten, denk ik: Lees verder

tuitnje van mijn hart


Een reactie plaatsen

Mijn tuintje zit vol zooi (en dat tuintje is mijn hart)

Ik hoop dat de cliffhanger gewerkt heeft. Vorige week vertelde ik namelijk over het boek Zonderschuld (hier kopen) van Mattias Rouw en Peter van Dijk. In dat boek vond ik één beeld dat me niet meer losliet, maar waar ik in mijn vorige blog geen ruimte voor had. Het beeld van het tuintje. Dat komt nu. Bedankt voor het wachten!

Zonderschuld geeft veel nieuwe manieren en beelden om naar jezelf, je leven en je relatie met God te kijken. Het ging vooral over de dingen die de woestijnvaders over verzoening, wet, kruis, zonde en schuld zeiden.

Maar woestijnvaders waren geen droge, stoffige mensen, die vooral aan abstract ivoren-toren-denken deden (waar ik helaas nogal goed in ben). Ze waren ook Lees verder

zonderschuld


4 reacties

God is geen boze God, aldus de woestijnvaders van Zonderschuld [boekrecensie]

“God is geen boze God, die van je houdt als je hem maar gehoorzaamt.” Altijd fijn om zoiets in een boek te lezen! Ik had twee min of meer tegenstrijdige ontdekkingen over mijn eigen geloof tijdens het lezen van het boek Zonderschuld.

Het boek van Mattias Rouw en Peter van Dijk gaat in de kern over verzoeningsleer, over de vraag: hoe werkte het dat Jezus aan het kruis ging voor onze zonden? Het klassieke ‘model’ (God is toornig vanwege onze wetsovertredingen en Jezus neemt die toorn en schuld op zich) wordt steeds meer bevraagd en in twijfel getrokken.

Bovendien blijkt dat model helemaal niet zo klassiek te zijn, zo vertelt Lees verder

merwede vanuit papendrecht


4 reacties

Ode aan de Merwede

Papendrecht, het dorp waar ik opgegroeid ben, is een dijkdorp. Aan de andere kant van de rivier ligt Dordrecht, soms ook wel Papendrecht-Zuid genoemd. Als je naar Dordt wilt, neem je de waterbus de rivier de Merwede over en loop je zo de oude binnenstad in. Langs de rivier loopt een wandelpad, met bankjes, wat moderne kunst en vooral een weids uitzicht over het steeds maar door-en-door-stromende water van de rivier, de lange binnenvaartschepen richting of vanuit Rotterdam en de skyline van Dordrecht laag onder de staalblauwe, ijsgrijze of witbewolkte Hollandse lucht.

Na mijn verhuizing naar Groningen, naar een klein huisje vlak bij de binnenstad, was het enige water in de buurt de vijver in het park, de grachten rond het centrum en als je even doorfietst het Eemskanaal of het Van Starkenborghkanaal.

Toen ik na mijn eerste maanden in Groningen weer eens naar mijn ouderlijk huis reisde, hobbelde de trein vanuit Rotterdam de spoorbrug tussen Zwijndrecht en Dordrecht over. Ik keek vanuit mijn raampje in de paar tellen die het duurde omlaag naar het klotsende water. Er klikte iets in mijn hoofd. Lees verder

tastbaar geloven in avondmaal


2 reacties

4 praktische dingen die ik gedaan heb in mijn zoektocht naar tastbaar geloven

“Hé Matthijs, hoe gaat het met dat hele verhaal rond de verplatting van je geloof?” Dat vroeg niemand me laatst. Ik heb er begin dit jaar over geschreven: ik hou van abstract, maar wil minder verhevenheid. Een verplatting van mijn geloof en meer tastbaar geloven. Maar ja, dan moet je dat ook gaan doen. En dus is die vraag die niemand me stelde een hele goede vraag. En dus is het tijd voor een blog daarover.

In deze blog deel ik vier dingen die ik de laatste tijd geprobeerd heb, met aan het eind een oproep voor jou Lees verder

Tuin bij verhaal Goede Vrijdag


5 reacties

De metselaar en de binnentuin [kort verhaal]

Vandaag is Goede Vrijdag. Voor deze gelegenheid plaats ik niet een blog zoals normaal, maar heb ik een verhaal geschreven. Het is inmiddels traditie.

De metselaar en de binnentuin

“En dit …” De Boodschapper schoof twee grote doorschijnende deuren open, waarachter warmgeel licht en heldergroen flonkerden. “… dit is de binnentuin.” De man stapte langs de Boodschapper naar buiten en werd omvat door een geurige deken van groen. Midden in het complex lag deze tuin, met cipressen die uit plukjes struiken opstaken, omhangen met klimplanten, naast perken met bloemen in alle kleuren van een over de heuvels ondergaande zon. Bijen zoemden rond. Tegen de muur tegenover hem zag de man de korven staan. Paadjes kronkelden tussen de struiken en perkjes door, op zoek naar de grasveldjes waar ze onvermijdelijk op uitkwamen. De geur van hars, van bloemen, van gras en overal dat warme licht.

De man snoof diep en zuchtte. “Denk je Lees verder

Wandelend stel bij blog huwelijk


5 reacties

Wie is de baas in je huwelijk?

Toen ik trouwde had ik het idee dat ik het hoofd van het gezin moest zijn. Ik zou in ons huwelijk de beslissingen nemen en ik was verantwoordelijk voor het welzijn, geluk en geloof van mijzelf, mijn vrouw en mijn kinderen. Hoe het met de kat zat, was niet helemaal duidelijk, maar daar zou ik ook nog wel een rol in hebben.

Ik was er voor ons huwelijk veel mee bezig en het maakte me onzeker. Hoezo zou ik altijd moeten weten wat het beste was? Hoezo ben ik de baas? Ik ben conflictmijdend en moet soms lang nadenken voor ik weet wat de juiste beslissing is. Zou het wel goed gaan met ons huwelijk als ik te lang over dingen na moest denken? Wat als Lees verder

bordje stemlokaal bij blog stemadvies


Een reactie plaatsen

Dit is (g)een stemadvies uit Deuteronomium

Als het je gelukt is de eerste vijf/zes boeken van het Oude Testament vers voor vers door te worstelen, is het tijd voor een borrel (of een hele sterke koffie). Het is me nogal wat: lijsten, geslachtsregisters, veroveringen, volkerenmoord en vooral: wetten, veel wetten. En regels. Wetten en regels.

Nu zijn die wetten op zich best interessant, al worden ze vaak herhaald. Ze zeggen iets over wat God belangrijk vindt (anders maak je er geen wet van) en dat is nuttige informatie. Al vind ik de strafmaat vaak wat streng (“Is je zoon opstandig en onhandelbaar? Stenigen!” Er zouden weinig pubers overblijven), maar dat is een heel ander verhaal, voor misschien Lees verder