Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

foto bij blog genade


Een reactie plaatsen

Genade is… Als jij denkt: God ziet me aankomen, zegt God: ‘Ja, graag!’

Genade is de kern van het christelijk geloof. Gek daarom, dat ik eigenlijk maar weinig gevoel heb bij genade. Ik hoor al heel mijn leven over genade en waarschijnlijk is dat de reden dat het veraf blijft staan. Ik hoor al heel mijn leven hetzelfde woord.

Vandaag dacht ik na over genade en welke woorden genade voor mij dichterbij brengen. En ook: vanuit welke houding Gods genade eigenlijk gegeven wordt. Deze blog is een poging om andere woorden te geven aan wat genade voor mij betekent. Lees verder


Een reactie plaatsen

Als Jezus slaapt in de stormen van je leven

Een storm in je leven en Jezus lijkt te slapen. Het gebeurt letterlijk in de Bijbel aan het eind van Marcus 4 (vers 35-41), maar het is mooi metaforisch voor hoe ik periodes in mijn leven soms ervaar. Stormen in mijn leven. Wilde stormen van angst, rustige stormen van twijfel, langdurige stormen van vragen en zoeken naar wat goed is om te doen. En steeds weer: waarom hoor ik zo weinig van God? Kan het Hem niets schelen?

Die vraag hadden de discipelen ook in dat bootje op het meer van Galilea. De golven beukten in op de boot, ze maakten water en Jezus sliep op een kussen. En dan komt die vraag van de discipelen: Lees verder

bij blog nieuwe wereld


4 reacties

Over eeuwig leven en verlangen naar de nieuwe wereld

Ik ben pessimistisch aangelegd. Ik maak me snel zorgen, heb een hoge lat voor mezelf en vind altijd dat ik beter zou moeten. Dat is lastig. Ik zie soms vooral de dingen die nog niet goed zijn. Het kleurt nogal eens mijn beeld (meer dan nodig), maar het kleurt ook mijn verlangen.

Ik verlang naar Gods nieuwe wereld. Als ik kijk naar deze wereld, verlang ik naar het moment dat alles goed is. Dat we op een nieuwe wereld wandelen die net zo concreet en tastbaar is als deze, maar goed. Goed omdat er Lees verder


Een reactie plaatsen

Leef je in je eigen verhaal of in dat van die Prins op een ezel?

Vandaag is het tijd voor een verhaal.

Stel je voor: je bent een prinses. En, want het gaat om jou, je bent natuurlijk wonderschoon. Zoals gebruikelijk met prinsessen zit je opgesloten in een toren en is je taak te wachten op de prins die je komt bevrijden. Dus wacht je. Je hoort af en toe geruchten dat de prins onderweg is naar je toren. Je stelt je voor hoe hij er uitziet, rijdend op zijn nobel ros, klaar om jou te bevrijden. Op een dag komen er mensen naar je toren. Ze vertellen je dat de prins er echt aan komt, vandaag!

Dit is het moment waarop je je hele leven hebt gewacht. Je staat voor het raam dat uitkijkt over het bos, de heldere zon omlijnt elk boomblad met een gouden gloed, de vogels tsjilpen hun lied, als daar uit het bos je prins op komt doemen. Jouw prins, rijdend op zijn… Wacht even…!? Lees verder

Foto van ezel bij blog Jezus


Een reactie plaatsen

Jezus op een ezel is het verhaal van Gods Messias

Er is iets ontzettend dubbels aan de intocht van Jezus in Jeruzalem (Johannes 12:12-19). In het Engels staat boven deze passage vaak ‘The Triumphal Entry’. Er is echter niks triomfaals aan Jezus’ intocht en al helemaal niks triomfantelijks. Hij zwaait niet, schudt geen handen, kust geen baby’s. Hij is nederig. In andere evangeliën lezen we dat hij zelfs verdrietig is over Jeruzalem.

Voor de mensen maakt het niets uit. Vanuit hun perspectief is dit een ontzettend triomfale intocht. Dit is immers hun Messias! ‘Hosanna’ en ‘Gezegend hij die komt in de naam van de Heer’ zijn directe citaten uit de messiaanse psalm 118. Ze noemen Jezus ook nog Lees verder

god als ijsberg


Een reactie plaatsen

Niet de God van buitenaf, maar God als een ijsberg

CaponIemand die zowel Episcopaals priester is als chef-kok heeft al snel mijn sympathie. Als je dan ook nog eens boeken schrijft over het radicale van genade, ben ik fan. Zo iemand is Robert Farrar Capon, priester en kok. (Hij schreef onder andere een boek The Supper of the Lamb, met theologische essays en recepten.) Ik haalde Capon al eerder aan met een citaat over de kerk.

Capon schreef in één van zijn boeken (Kingdom, Grace, Judgment, pagina 426 en verder) over hoe we in het algemeen naar Gods ingrijpen in deze wereld kijken, hoe het anders kan en hoe dat beïnvloedt hoe we Lees verder

bij blog goede vrijdag


Een reactie plaatsen

De Goede Vrijdag van de Griekse heidenen

Het is Goede Vrijdag. De (voorlopige, maar dat wist bijna niemand nog) climax in de botsing tussen Jezus en de religieuze leiders, tussen het goede en het kwade. De laatste weken van Jezus’ leven is een tijd waarin het vizier open gaat en het hard tegen hard gaat. De religieuze leiders plannen de ondergang van Jezus en zelf houdt Hij zich ook niet in met zijn oordeel over de leiders en het spreken over zijn dood. Hij grijpt elke gelegenheid aan om erover te vertellen. Zo ook in Johannes 12 vers 20-36 (lees het hier).

Als ik deze verzen lees, verwondert het me. Het begint alleszins normaal. Een paar Grieken vragen of Lees verder


2 reacties

Blijf je rennen of word je echt stilgezet? #corona

Ik zie kerken vooral heel hard rennen deze weken. En het houdt me nog steeds bezig wat kerken nou moeten met de coronacrisis. Daarom nog wat extra gedachten, die aansluiten bij mijn blog van vorige week over kerk en corona.

Het valt me op dat veel kerken nu keihard werken om online van alles aan te bieden. Nu de eerste dingen geregeld zijn rond de zondagse diensten, komen de ideeën voor het jeugd- en kinderwerk om filmpjes op te gaan nemen. Kerken zijn heel hard bezig om te zorgen dat ze kunnen blijven doen wat ze altijd al deden. Ik vraag me af: waarom?

Het is bijna een reflexmatige reactie: “Er gebeurt iets! We moeten Lees verder

foto bij blog over kerk en corona


Een reactie plaatsen

Kerk en christen in de (corona)crisis: zijn we Marta of Maria?

De inspiratie voor deze blog kwam op de Dag van Nationaal Gebed van afgelopen woensdag, in eerste instantie omdat ik me afvroeg hoe niet-christenen naar zo’n initiatief kijken. Vinden ze het bemoedigend of doet het ze maar weinig? Niet dat het uitmaakt, want de dag is bedoeld voor God, niet voor anderen, maar ik vroeg het me af. En het zette me aan het denken over de plek van kerken en christenen in deze crisis rond corona.

Deze periode van isolatie, afstand en onzekerheid leidt tot Lees verder


Een reactie plaatsen

40-dagentijd: De revolutie van “Zo zal het bij jullie niet mogen gaan”

Hoe kan je zo blind zijn, anonieme moeder?

In Matteüs 20, vanaf vers 17, is Jezus onderweg naar Jeruzalem. Hij vertelt zijn leerlingen wat daar zal gebeuren: uitlevering, verraad, veroordeling, bespotting, geseling, kruisiging. Maar ook dat Hij op de derde dag weer opgewekt zou worden uit de dood. In deze fase van zijn leven windt Jezus er geen doekjes meer om.

Verbijsterend genoeg zegt de Bijbel: “Daarop kwam de moeder met haar twee zonen naar Jezus om om de belangrijkste posities in het nieuwe Koninkrijk te vragen.” Wat!? Heb je niet Lees verder