Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

jongeren in de kerk - onderzoek


Een reactie plaatsen

Jongeren maken je kerk gezonder. 6 strategieën om ze te trekken en te houden.

Elke kerk heeft veel baat bij jongeren. Zoveel zelfs dat elke kerk vol zou moeten inzetten op het aantrekken en betrokken houden van jongeren.

Dat schrijven drie onderzoekers van het Amerikaanse Fuller Youth Institute in het boek Growing Young. Zij zochten uit wat een kerk daarvoor nodig heeft. En het antwoord is verrassend: flitsende diensten, een hippe dominee en een koffiebar in de kerk bungelen ergens onder aan het lijstje. Bovenaan? Daar vertel ik straks meer over.

Maar eerst die baat. ‘Mopperdemopper, moet het weer allemaal om jongeren draaien?’ Ja! Uit het onderzoek blijkt Lees verder

Vlammende lucifer bij blog gebedskaars


2 reacties

Dit is wat ik bid als ik mijn gebedskaars aansteek

Het woord gebedskaars roept bij de meeste lezers niet de verwachting op van een flitsende blog, gok ik zo. Het is namelijk ook niet flitsend. Het is wel krachtig. Het aanstrijken van een lucifer en aansteken van een kaars, het licht en de warmte van vuur – het is tastbaar en concreet.

Het aansteken van een gebedskaars is een van de rituelen die ik eerder dit jaar begonnen ben en die is blijven plakken. Ik probeer elke werkdag te beginnen met een half uur gebed en als dat thuis is, steek ik mijn gebedskaars aan.

Ik hou vaak wel van rituelen. Rituelen zijn goed als ze helpen focussen op waarheid. Rituelen moeten herzien worden als Lees verder

vragen wat je al hebt - feest


6 reacties

4 dingen waar je God niet meer om hoeft te vragen (omdat je het al hebt)

De oudste zoon (en dan weet je meteen over welke oudste zoon uit de Bijbel het gaat) had ook wel een feestje willen bouwen. Met zijn vrienden, chillen, kruik goede wijn erbij. Maar ja, wat is een feest zonder vlees? Nooit kreeg hij van zijn vader een geitenbokje en dan is de lol er gauw vanaf. Geen geitenbokje, geen feest en in de relatie tussen vader en zoon verbittert iets.

De vader ziet het anders. Feest vieren met vrienden? Doen! Geitenbokje, goede wijn? Prima, helemaal top! Pak maar. Alles wat van mij is, is van jou. Daar hoef je toch niet om te vragen? En al helemaal niet te wachten tot ik het je geef.

Je hebt het al

Je hebt het al. Dat is feitelijk de uitspraak van de vader. En aangezien Lees verder

show in de kerk


2 reacties

De kerk kan show missen als een armoedzaaier monopolygeld

Mindf*ck. Ik hou wel van dat programma. Illusionist (“én arts!”) Victor Mids haalt gekke trucs uit met zijn publiek. Met een mix van vingervlugheid, psychologische en medische inzichten, scherpe observatie, hypnose en een flinke portie show doet hij wonderbaarlijke dingen.

Derren Brown, nog zo iemand. Doet en weet dingen bij en van willekeurige voorbijgangers die rationeel niet lijken te verklaren. Zelf claimt hij geen paranormale gaven te hebben en wil hij deze mensen juist ontmaskeren als mensen die dezelfde psychologische trucs gebruiken als hij.

In een van zijn tv-shows traint Brown (die überhaupt niet gelooft in gebedsgenezing) een willekeurige persoon in de trucs die malafide genezingspredikers gebruiken en weet deze persoon een christelijk publiek te overtuigen van zijn geestelijke gaven. (Inclusief ruime collecteopbrengst, want daar is het deze dominees natuurlijk om te doen. Die overigens na de show weer netjes werd teruggegeven.)

Slik.

Deze blog gaat echter niet over

Lees verder

niet serieus onbelangrijk in eigen ogen


2 reacties

Sta ik Gods werk in de weg door mezelf niet serieus te nemen?

Sta ik Gods werk in de weg door mezelf niet serieus te nemen?

Die vraag kwam laatst bij me op toen ik de Bijbel las. Het ging over Saul en Samuël en de bijbelvertalers hadden erboven gezet: ‘Saul verspeelt de gunst van God’. (Na het hoofdstuk, een paar bladzijden eerder, met de titel ‘Saul verspeelt de gunst van Samuel’ weet je dat er nu echt wat aan de hand is.)

Saul kreeg via de profeet Samuel een opdracht van God, maar voert die niet goed uit. Samuel had Saul eerder dus al ontvriend, maar nu is het God ook te bar. Saul is wat Hem betreft koning-af. Samuel moet het slechte nieuws brengen, is daar ook niet blij mee, wordt boos en schreeuwt het de hele nacht uit tegen God. Tot zover Lees verder

Jongeren willen meer


Een reactie plaatsen

God wil dat ik goed leef en me goed voel? Jongeren (en ik) verlangen naar meer.

Jongeren hunkeren naar radicaliteit, maar vinden het maar weinig in kerken. Jongeren hunkeren naar authentieke voorbeeldfiguren, maar vinden die vaak maar weinig in kerken.

Een groot onderzoek omschrijft het geloof van veel Amerikaanse jongeren als moralistic therapeutic deism. Oftewel: moralistisch therapeutisch deïsme (een briljante vertaling, al zeg ik het zelf).

Het betekent dat voor deze tieners de kern van hun geloof is:

  • een goed persoon zijn (moralistisch)
  • een manier om jezelf beter te voelen (therapeutisch)
  • het besef dat God bestaat (deïsme), hoewel deze God zich nauwelijks bemoeit met het dagelijks leven.

Kort gezegd: het geloof helpt me te beseffen dat God er is, dat ik goed moet doen en dat ik me goed kan voelen.

Twee factoren

Jongeren hebben dit MTD-geloof niet van zichzelf. Lees verder

Kerk als plek van samen


1 Comment

Hoe de kerk zou moeten zijn, in 3 citaten

In sommige kringen is het hip om de kerk bij het oud papier van het christendom te schuiven. Ik snap die kringen. In sommige kringen is het hip om te zeggen dat de kerk zo’n beetje de plaatsvervanger van Christus op aarde is. Ik snap die kringen ook wel. In sommige kringen is het hip om vooral te benadrukken dat je een haat-liefdeverhouding met de kerk hebt. Dat is een beetje de kring waar ik in zit.

Ik heb namelijk een haat-liefdeverhouding met de kerk.

Als ik lees hoe kerken in grote steden over de hele wereld Gods liefde verbinden aan Gods gerechtigheid en Gods oog voor weggedrukten en onderdrukten, denk ik: Lees verder

tuitnje van mijn hart


Een reactie plaatsen

Mijn tuintje zit vol zooi (en dat tuintje is mijn hart)

Ik hoop dat de cliffhanger gewerkt heeft. Vorige week vertelde ik namelijk over het boek Zonderschuld (hier kopen) van Mattias Rouw en Peter van Dijk. In dat boek vond ik één beeld dat me niet meer losliet, maar waar ik in mijn vorige blog geen ruimte voor had. Het beeld van het tuintje. Dat komt nu. Bedankt voor het wachten!

Zonderschuld geeft veel nieuwe manieren en beelden om naar jezelf, je leven en je relatie met God te kijken. Het ging vooral over de dingen die de woestijnvaders over verzoening, wet, kruis, zonde en schuld zeiden.

Maar woestijnvaders waren geen droge, stoffige mensen, die vooral aan abstract ivoren-toren-denken deden (waar ik helaas nogal goed in ben). Ze waren ook Lees verder

zonderschuld


4 reacties

God is geen boze God, aldus de woestijnvaders van Zonderschuld [boekrecensie]

“God is geen boze God, die van je houdt als je hem maar gehoorzaamt.” Altijd fijn om zoiets in een boek te lezen! Ik had twee min of meer tegenstrijdige ontdekkingen over mijn eigen geloof tijdens het lezen van het boek Zonderschuld.

Het boek van Mattias Rouw en Peter van Dijk gaat in de kern over verzoeningsleer, over de vraag: hoe werkte het dat Jezus aan het kruis ging voor onze zonden? Het klassieke ‘model’ (God is toornig vanwege onze wetsovertredingen en Jezus neemt die toorn en schuld op zich) wordt steeds meer bevraagd en in twijfel getrokken.

Bovendien blijkt dat model helemaal niet zo klassiek te zijn, zo vertelt Lees verder

merwede vanuit papendrecht


4 reacties

Ode aan de Merwede

Papendrecht, het dorp waar ik opgegroeid ben, is een dijkdorp. Aan de andere kant van de rivier ligt Dordrecht, soms ook wel Papendrecht-Zuid genoemd. Als je naar Dordt wilt, neem je de waterbus de rivier de Merwede over en loop je zo de oude binnenstad in. Langs de rivier loopt een wandelpad, met bankjes, wat moderne kunst en vooral een weids uitzicht over het steeds maar door-en-door-stromende water van de rivier, de lange binnenvaartschepen richting of vanuit Rotterdam en de skyline van Dordrecht laag onder de staalblauwe, ijsgrijze of witbewolkte Hollandse lucht.

Na mijn verhuizing naar Groningen, naar een klein huisje vlak bij de binnenstad, was het enige water in de buurt de vijver in het park, de grachten rond het centrum en als je even doorfietst het Eemskanaal of het Van Starkenborghkanaal.

Toen ik na mijn eerste maanden in Groningen weer eens naar mijn ouderlijk huis reisde, hobbelde de trein vanuit Rotterdam de spoorbrug tussen Zwijndrecht en Dordrecht over. Ik keek vanuit mijn raampje in de paar tellen die het duurde omlaag naar het klotsende water. Er klikte iets in mijn hoofd. Lees verder