Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


3 reacties

Waarom ik niet over dinoplaatjes wilde schrijven (en het nu toch doe)

Dinoplaatjes. Ik had besloten om in geen miljoen jaar over zulke dingen te schrijven. En dan bedoel ik over de reactie van sommige christenen. En over de reactie daarop van sommige andere christenen en niet-christenen. En over hoe dat dan heen en weer gaat en iedereen van zichzelf denkt: ‘Dat heb ik goed gezegd! Ik heb die andere gekkies eens laten weten hoe het zit.’ Nee dus. Heb ik geen zin in. Omdat het discussies zijn die steeds weer terugkomen en omdat het discussies zijn waar totaal geen beweging in zit.
Lees verder


Een reactie plaatsen

2 redenen waarom de hemel me niet zo boeit (Onze Vader #2)

En dan de hemel. Vorige week schreef ik over de woorden Onze en Vader. Jezus vervolgt dat die vader van ons in de hemel is. Je weet wel, hemel. De plek waar God woont met engelen en mensen die al overleden zijn en graag bij Hem waren. Als ik denk aan de hemel, boeit dat idee me niet zo, maar waarschijnlijk ben ik daarin verpest door alle slechte voorstellingen met wolken, harpjes en mollige kindertjes met vleugeltjes. En een grote gouden poort.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Wat de sabbat vertelt over rust vinden in God

Meer dan tien jaar geleden heb ik drie maanden vrijwilligerswerk gedaan in Jeruzalem. Het werk zelf was een vervreemdende ervaring. Ik had aangegeven dat ik niet zo goed ben in werken met gehandicapte kinderen of bejaarden en daarom lieten ze me met iemand meelopen die praktische klussen deed voor arme mensen. Verven, timmeren, repareren. Iets waar ik dus al helemaal niet goed in ben…

Ondanks dat was het verrijkend om drie maanden lang op zo’n bijzondere, bizarre plek te wonen. Eén van de dingen die we daar deden was het vrijdagse sabbatsmaal. Gezellig met de joden meedoen zeg maar. Lees verder


Een reactie plaatsen

De Schepping is een belangrijk verhaal (en evolutie doet daar niets aan af)

Ik geloof dat God de Big Bang en evolutie heeft gebruikt om gedurende miljarden jaren de aarde en de mens te scheppen. Mensen met die overtuiging krijgen soms het verwijt de Bijbel en het verhaal in Genesis aan de kant te schuiven. Dat is niet zo. Het verhaal staat niet voor niets in de Bijbel en zegt een aantal belangrijke dingen over God, de mens en de wereld. Ik had deze blog net zo goed kunnen beginnen met: Ik geloof dat God de aarde en de mens geschapen heeft met een plan en een bedoeling. Daar geloof ik namelijk ook in, intens. Omdat Genesis me dat vertelt.

Lees verder


2 reacties

De menselijke Jezus: Jezus als veelvraat en dronkaard

Jezus was een levensgenieter. En op de een of andere manier is dat een raar beeld voor me. Voordat ik erover na ging denken (in het kader van mijn zoektocht naar de menselijke Jezus) had ik de neiging om Jezus vooral heel serieus te zien. Hij ging naar maaltijden, maar daar was Hij vooral een Jezus die minzaam glimlachend, volkomen beheerst en serieus te midden van een groot feest met een uitgestreken gezicht statements maakt en aan een glaasje rode wijn nipt. Als ik er meer over nadenk kan dit niet kloppen en doet het af aan de menselijkheid van Jezus.

Lees verder